بیماری بيماري مِنِير

    نام لاتین menier’s disease

    بيماري مِنِير افزايش مايع درون مجاري نيم دايره گوش داخلي كه مسؤول حفظ تعادل هستند. افزايش مايع با بالا بردن فشار در گوش داخلي ، باعث اختلال تعادل و گاهي كاهش شنوايي مي شود. در ۸۵%-۸۰% موارد، تنها يك گوش درگير مي شود. منير معمولاً بزرگسالان سنين ۶۰-۳۰ سال را مبتلا مي سازد و در خانم ها مختصري شايع تر از آقايان است .

    علائم شایع بیماری بيماري مِنِير چیست؟  علايم زير در طي هر حمله حاد بيماري بروز مي كنند: منگي شديد سرگيجه (احساس بيمار به صورت چرخيدن به دور محيط يا چرخيدن محيط به دور وي ). همهمه در گوش مبتلا به صورت صداي زنگ يا وزوز كاهش شنوايي كه با هر حمله تشديد مي گردد. علايم احتمالي همراه علايم فوق عبارتند از: استفراغ تعريق حركات پرشي چشم ها اختلال تعادل

    علت بیماری بيماري مِنِير چیست؟  علت دقيق آن نامشخص است . علت پيشنهادي عبارتست از واكنش گوش داخلي نسبت به آسيب هاي مختلف . در اين بيماري افزايشي در ميزان مايع لابيرنت غشايي (كانال هايي در گوش داخلي كه مسؤول كنترل تعادل هستند) ديده مي شود.

    عوامل افزایش دهنده بیماری بيماري مِنِير چیست؟ استرس آلرژي مصرف زياد نمك پر سر و صدا بودن محيط زندگي يا كار

    چگونه متوجه شویم به بیماری بيماري مِنِير مبتلا شده ایم؟

    اگر تعدادی از علائم زیر را دارید احتمال دارد مبتلا به این بیماری باشید:

    علايم زير در طي هر حمله حاد بيماري بروز مي كنند: منگي شديد سرگيجه (احساس بيمار به صورت چرخيدن به دور محيط يا چرخيدن محيط به دور وي ). همهمه در گوش مبتلا به صورت صداي زنگ يا وزوز كاهش شنوايي كه با هر حمله تشديد مي گردد. علايم احتمالي همراه علايم فوق عبارتند از: استفراغ تعريق حركات پرشي چشم ها اختلال تعادل

    روش های پیشگیری از ابتلا به این بیماری چیست؟  تا حد امكان از عوامل خطرساز فوق الذكر اجتناب كنيد.

    عواقب و عوارض :  تا حد امكان از عوامل خطرساز فوق الذكر اجتناب كنيد.. كاهش شنوايي دايمي وزوز مزمن گوش

    توصیه های درمانی:  . بررسي هاي تشخيصي ممكن است شامل آزمايش هاي خون جهت رد ساير بيماري ها، آزمون هاي شنوايي مختلف ، و ام آرآي براي رد تومور عصب شنوايي باشد. درمان اين بيماري معمولاً شامل استراحت و تجويز داروهايي براي كنترل علايم است . از خيره شدن به منبع نور و كتاب خواندن در طي حملات خودداري كنيد. در برخي بيماران دچار منير مزمن ممكن است از اقدام جراحي بر روي لابيرنت مبتلا استفاده شود.

    داروها:  براي درمان حمله حاد، آتروپين يا ديازپام وريدي ، يا برچسب پوستي اسكوپولامين ممكن است تجويز گردد. داروهاي ضدتهوع براي برخي بيماران ممكن است سودمند باشد. داروهاي آرام بخش براي كاهش منگي ممكن است سودمند باشد. آنتي هيستامين ها در برخي بيماران سبب تخفيف علايم مي گردند. داروهاي ادرارآور به منظور كاهش مايع در گوش داخلي تجويز مي گردند.

    توصیه های پس از درمان:  تا برطرف شدن تهوع و منگي در بستر استراحت كنيد. بدون كمك راه نرويد. از رانندگي ، بالا رفتن از نردبان يا كار در اطراف ماشين آلات خطرناك خودداري كنيد.

    رژیم غذایی:  كاهش مصرف نمك محدود كردن ميزان غذاي دريافتي در طي حمله بيماري به دليل تهوع

    مراجعه به پزشک:  اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان دچار علايم بيماري منير باشيد. بروز موارد زير در طي درمان : ـ كاهش شنوايي درهريك از دو گوش ـ استفراغ مقاوم ـ تشنج ـ غش كردن ـ تب ۳/۳۸ درجه سانتيگراد يا بالاتر – اگر دچار علايم جديد و غيرقابل توجيه شده ايد . داروهاي تجويزي ممكن است با عوارض جانبي همراه باشند.

ارسال دیدگاه

کرکره برقی  جک پارکینگی  کرکره اتوماتیک

© تمامی حقوق مطالب برای وبسایت پزشک آدرس محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع و شرعا حرام می باشد.
طراحی و کدنویسی : رضا دلیر
lyrics