بیماری صرع

    نام لاتین epilepsy

    صرع عبارت است از يك نوع اختلال در كار مغز كه مشخصه آن عبارت است از حملات صرعي ناگهاني و تكرارشونده ، حملاتي كوتاه مدت از رفتار غيرطبيعي و نامناسب ، تغيير در وضعيت هوشياري ، يا حركات غيرطبيعي . صرع ، كه گاهي تشنج نيز خوانده مي شود، يك علامت است نه يك بيماري . صرع مسري نيست . صرع مي تواند در هر دو جنس و در هر سني رخ دهد. صرع معمولاً بين سنين ۱۴-۲ سالگي آغاز مي شود.

    علائم شایع بیماری صرع چیست؟  صرع به چندين نوع مختلف تقسيم مي شود كه هركدام ويژگي هاي خاص خود را دارند. بعضي از انواع صرع عبارتند از: صرع كوچك : كه غالباً در كودكان رخ مي دهد. كودك به يكباره فعاليت خود را متوقف مي كند و براي حدود يك دقيقه با نگاهي بي حالت به اطراف خيره مي شود بدون اينكه بفهمد در اطراف او چه مي گذرد. صرع بزرگ: كه در تمام سنين رخ مي دهد. فرد هوشياري خود را از دست مي دهد، عضلات بدنش سفت مي شود و سپس دست و پا و بدن وي دچار تكان هاي غيرقابل كنترلي مي شوند. امكان دارد اختيار ادرار نيز از دست برود و فرد خود را خيس نمايد. حمله صرع بزرگ چندين دقيقه طول مي كشد و غالباً به دنبال آن فرد به خواب عميقي فرو مي رود يا گيج است . قبل از بروز حمله صرع ، فرد ممكن است علايم هشداردهنده اي را احساس كند: احساس عصبي بودن ؛ اختلالات بينايي ؛ احساس بوي بد؛ يا شنيدن صداهاي عجيب و غريب . صرع كانوني: كه طي حمله آن ، يك قسمت كوچك از بدن دچار تكان هاي غيرقابل كنترل مي شود. اين حالت تكان خوردن به قسمت هاي ديگر بدن گسترش مي يابد و ممكن است تمام بدن شروع به تكان خوردن نمايد. اما فرد هوشياري خود را از دست نمي دهد. صرع لوب گيجگاهي مغز: كه طي حمله آن ، فرد ناگهان رفتاري غيرطبيعي كه با شخصيت و رفتار عادي وي همخواني ندارد بروز مي دهد، مثلاً ممكن است ناگهان عصباني شود يا از خود خشونت بروز دهد؛ بدون دليل بخندد؛ يا حركات بدني عجيب و غريب داشته باشد (از جمله حركات جويدن غيرطبيعي ).

    علت بیماری صرع چیست؟  بيش از ۵۰ اختلال و بيماري مغز مي توانند صرع ايجاد كنند، اما اصولاً بيماري هايي كه در ساختمان مغز خلل وارد مي آورند تنها در ۲۵% موارد صرع يافت مي شوند. علل شايع عبارتند از: آسيب رسيدن به مغز به هنگام تولد يا قبل از تولد سوءمصرف الكل يا مواد مسموميت شيميايي وارد آمدن آسيب شديد به سر عفونت و تومور مغز، و اصولاً هرگونه ضايعه بزرگ شونده اي كه مغز را تحت فشار قرار دهد. تب بالا

    عوامل افزایش دهنده بیماری صرع چیست؟ سابقه خانوادگي صرع افراط در مصرف الكل استفاده از مواد روان گردان قرار گرفتن در معرض دودها و بخارات سمي پايين بودن قند خون سابقه صدمه به سر بعضي از داروها كه يكي از اثرات جانبي آنها افزايش خطر حملات صرع است .

    چگونه متوجه شویم به بیماری صرع مبتلا شده ایم؟

    اگر تعدادی از علائم زیر را دارید احتمال دارد مبتلا به این بیماری باشید:

    صرع به چندين نوع مختلف تقسيم مي شود كه هركدام ويژگي هاي خاص خود را دارند. بعضي از انواع صرع عبارتند از: صرع كوچك : كه غالباً در كودكان رخ مي دهد. كودك به يكباره فعاليت خود را متوقف مي كند و براي حدود يك دقيقه با نگاهي بي حالت به اطراف خيره مي شود بدون اينكه بفهمد در اطراف او چه مي گذرد. صرع بزرگ: كه در تمام سنين رخ مي دهد. فرد هوشياري خود را از دست مي دهد، عضلات بدنش سفت مي شود و سپس دست و پا و بدن وي دچار تكان هاي غيرقابل كنترلي مي شوند. امكان دارد اختيار ادرار نيز از دست برود و فرد خود را خيس نمايد. حمله صرع بزرگ چندين دقيقه طول مي كشد و غالباً به دنبال آن فرد به خواب عميقي فرو مي رود يا گيج است . قبل از بروز حمله صرع ، فرد ممكن است علايم هشداردهنده اي را احساس كند: احساس عصبي بودن ؛ اختلالات بينايي ؛ احساس بوي بد؛ يا شنيدن صداهاي عجيب و غريب . صرع كانوني: كه طي حمله آن ، يك قسمت كوچك از بدن دچار تكان هاي غيرقابل كنترل مي شود. اين حالت تكان خوردن به قسمت هاي ديگر بدن گسترش مي يابد و ممكن است تمام بدن شروع به تكان خوردن نمايد. اما فرد هوشياري خود را از دست نمي دهد. صرع لوب گيجگاهي مغز: كه طي حمله آن ، فرد ناگهان رفتاري غيرطبيعي كه با شخصيت و رفتار عادي وي همخواني ندارد بروز مي دهد، مثلاً ممكن است ناگهان عصباني شود يا از خود خشونت بروز دهد؛ بدون دليل بخندد؛ يا حركات بدني عجيب و غريب داشته باشد (از جمله حركات جويدن غيرطبيعي ).

    روش های پیشگیری از ابتلا به این بیماری چیست؟  راه خاصي براي پيشگيري از به وجود آمدن صرع وجود ندارد.

    عواقب و عوارض :  راه خاصي براي پيشگيري از به وجود آمدن صرع وجود ندارد.. ادامه حملات (علي رغم درمان ) و ندرتاً افت عملكردهاي ذهني فرد

    توصیه های درمانی:  . اقدامات تشخيصي ممكن است عبارت باشند از: سي تي اسكن يا ام آرآي از مغز، نوار مغز، و آزمايش خون درمان صرع عبارت است از دارودرماني برحسب نوع صرع هميشه يك دستبند يا گردن آويز مخصوص به همراه داشته باشيد كه نشان دهنده اين باشد كه صرع داريد. اين كار كمك مي كند كه در صورت وقوع حمله صرع ديگران و كاركنان پزشكي بهتر بتوانند به مراقبت از شما بپردازند. از قرار گرفتن در هر موقعيتي كه قبلاً باعث بروز حمله صرع شده است خودداري كنيد. وقتي با فردي كه دچار حمله صرع شده است روبه رو مي شويد، لباس هاي او را شل كنيد، وي را روي زمين بخوابانيد و از آسيب حفظ كنيد. حمله صرع اگرچه در ظاهر ترسناك به نظر مي رسد، ندرتاً به خودي خود زيان آور است .

    داروها:  داروهاي ضدتشنج . طي درمان ، پزشك به بررسي پاسخ شما به دارو مي پردازد. اغلب لازم مي شود كه دوز دارو تغيير يابد يا دارو عوض شود. تا آنجا كه مي توانيد اطلاعات خود را در مورد داروي دريافتي افزايش دهيد. بايد توجه داشته باشيد كه در كنار مهار حملات صرع ، دارو ممكن است اثرات جانبي قابل توجهي داشته باشد.

    توصیه های پس از درمان:  محدوديت براي آن وجود ندارد. در اغلب جاها در صورتي كه فرد به مدت يك سال حمله صرع نداشته باشد به وي اجازه داده مي شود رانندگي كند.

    رژیم غذایی:  رژيم خاصي توصيه نمي شود. الكل ننوشيد، نوشيدن الكل ممكن است اثر دارو را كاهش داده و باعث بروز حمله صرع شود.

    مراجعه به پزشک:  اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان صرع داريد. اگر دچا علايم جديد و غيرقابل توجيه شده ايد . داروهاي مورد استفاده در درمان صرع ممكن است عوارض جانبي به همراه داشته باشند.

ارسال دیدگاه

کرکره برقی  جک پارکینگی  کرکره اتوماتیک

© تمامی حقوق مطالب برای وبسایت پزشک آدرس محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع و شرعا حرام می باشد.
طراحی و کدنویسی : رضا دلیر
lyrics