بیماری مكيدن شست

    نام لاتین thumb sucking

    مكيدن شست عبارت است از قراردادن انگشت دست بر سقف دهان در پشت دندان ها و مكيدن آن با لب ها و دندان هاي بسته . مكيدن شست ، شايع است و يك رفتار و نه اختلال به شمار مي رود. كودكان هر دو جنس و حداكثر ۱۲ ساله را مبتلا مي كند ولي در كودكان كم سن شايع تر است .

    علائم شایع بیماری مكيدن شست چیست؟  ميكدن شست (بيشتر قبل از به خواب رفتن ، هنگام تماشاي تلويزيون يا هنگام گرسنگي ، بيماري يا خستگي رخ دهد).

    علت بیماری مكيدن شست چیست؟  مكيدن شست يكي از اولين اعمال هماهنگي است كه يك شيرخوار مي تواند انجام دهد و به رضايت برسد. مكيدن شست اگر بعد از شيرخواري (به ويژه تا سال هاي پيش دبستاني ) ادامه يابد، ممكن است حاكي از يك اختلال وضعيتي باشد.

    عوامل افزایش دهنده بیماری مكيدن شست چیست؟ اضافه شدن يك نوزاد جديد به خانواده احساس قطع علاقه يا توجه والدين توسط شيرخوار

    چگونه متوجه شویم به بیماری مكيدن شست مبتلا شده ایم؟

    اگر تعدادی از علائم زیر را دارید احتمال دارد مبتلا به این بیماری باشید:

    ميكدن شست (بيشتر قبل از به خواب رفتن ، هنگام تماشاي تلويزيون يا هنگام گرسنگي ، بيماري يا خستگي رخ دهد).

    روش های پیشگیری از ابتلا به این بیماری چیست؟  مكيدن شست طبيعي است و آسيب خطرناكي ايجاد نمي كنند تا اين كه دندان هاي دايمي در ۷-۶ سالگي شروع به درآمدن بكنند. بيشتر كودكان تا اين سن اين عادت را ترك مي كنند. در غير اين صورت ، والدين بايد با كودك كار كنند تا به خاطر ظاهر و سلامت دندان ها اين عادت را تغيير دهد. در صورت تمايل در اوايل شيرخواري ساير مكانيسم هاي تسكين بخش از جمله گهواره را فراهم كنيد.

    عواقب و عوارض :  مكيدن شست طبيعي است و آسيب خطرناكي ايجاد نمي كنند تا اين كه دندان هاي دايمي در ۷-۶ سالگي شروع به درآمدن بكنند. بيشتر كودكان تا اين سن اين عادت را ترك مي كنند. در غير اين صورت ، والدين بايد با كودك كار كنند تا به خاطر ظاهر و سلامت دندان ها اين عادت را تغيير دهد. در صورت تمايل در اوايل شيرخواري ساير مكانيسم هاي تسكين بخش از جمله گهواره را فراهم كنيد.. جلو آمدن دندان هاي پيش . مكيدن شست ممكن است چنان فشاري به دندان هاي پيش وارد كند كه سرانجام آنها را به جلو براند.

    توصیه های درمانی:  . معمولاً هيچ درماني يا فعاليتي لازم نيست . روش هاي چون تنبيه ، شرمسار كردن و يادآوري معمولاً ارزشي ندارند. ساير روش ها نيز به ويژه موفقيت آميز نيستند (دستكش هاي يك سره ، مواد برنزه برروي شست ، اسپلينت آرنج و غيره ) و ممكن است صدمه ديگري وارد كنند. در مورد كودك بالاي ۶ يا ۷ سال كه انگشت خود را مي مكد: به كودك توجه بيشتري كنيد. ببينيد آيا تعارض ها يا موقعيت هاي اضطراب زا مكيدن را تحريك مي كنند يا خير. به كودك كمك كنيد تا راه حل هاي ديگري براي استرس بيابد. اگر كودك تصميم بگيرد كه سعي به توقف مكيدن كند، به او كمك كنيد تا به اين هدف برسد. براي هرگونه پيشرفتي به سمت هدف ، جايزه بدهيد. جايزه يك رشوه محسوب نمي شود بلكه چيزي است كه با تلاش حاصل مي گردد. روان درماني يا مشاوره (تنها در صورت مكيدن شست به مدت طولاني يا بيش از حد)

    داروها:  معمولاً براي اين اختلال دارويي لازم نيست .

    توصیه های پس از درمان:  محدوديتي وجود ندارد.

    رژیم غذایی:  رژيم غذايي خاصي ندارد.

    مراجعه به پزشک:  اگر كودك دوست دارد ترك كند و تلاش در جهت اصلاح رفتار (پاداش براي پيشرفت ) مشكل را حل نكرده باشد، از دندانپزشك خود نيز كمك بخواهيد. دندانپزشك ممكن است يك دستگاه تمرين دهنده را در دهان كودك نصب كند تا نگذارد شست ، سقف دهان را لمس كند. اگر كودك نتواند دستگاه تمرين دهنده را تحمل كند يا اين دستگاه بيفتد. اگر علي رغم درمان ، رفتار مكيدن ظرف ۶ ماه كاهش نيابد.

 

ارسال دیدگاه

© تمامی حقوق مطالب برای وبسایت پزشک آدرس محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع و شرعا حرام می باشد.
طراحی و کدنویسی : رضا دلیر