تا زمانی که افراد معاینه‌های منظم دندانپزشکی دارند کمتر با مشکلات و عوارض ناگهانی دهان و دندان مواجه می‌‌شوند، اما در صورت عدم استمرار معاینه‌های منظم، باید مهم‌ترین علائم تهدیدکننده سلامت دهان و دندان را بشناسند.

    زمانی که دندان‌ها را مسواک می‌زنیم، براحتی می‌توانیم وضع سلامت دهان را بسنجیم و مشکلات را تا حدی تشخیص دهیم.
    به‌خاطر داشته باشید وقتی علائم در دهان‌تان ظاهر شد، مشکلی که باعث بروز آن علامت شده، عود کرده است؛ در این اوضاع لحظه‌ای برای مراجعه به دندان‌پزشک تردید نکنید.
    در ادامه اصلی‌ترین علائمی بروز مشکلات دهانی ـ دندانی را مرور می‌کنیم.

    ۱٫ تغییرات لثه‌ها
    مهم‌ترین بیماری‌های لثه، «ژنژویت» (التهاب لثه‌ها) و «پارادنتیت» (این بیماری در شرایط وخیم و در صورت درمان نشدن ممکن است باعث از دست رفتن دندان‌ها شود) هستند، این عوارض عمدتا به دلیل وجود پلاک‌ها پدید می‌آیند؛ پلاک‌ها اغلب بر اثر فعالیت باکتری‌های نامرئی ساخته می‌شوند و ممکن است به دندان‌ها و لثه آسیب برسانند. با گذشت زمان، این پلاک‌ها سخت‌تر می‌شوند و رسوب‌های دندانی پدید می‌آید. اگر رسوب‌های دندانی زیر لثه جمع شوند، التهاب این ناحیه را به‌دنبال دارند. بنابراین در صورت مشاهده علائم زیر، به دندان‌پزشک مراجعه کنید.

    • رنگ لثه تغییر می‌کند. برای مثال صورتی، قرمز یا سرخابی می‌شود.
    • لثه‌ها ورم می‌کنند و اسفنج‌مانند می‌شوند.
    • لثه‌ها عقب می‌روند و دندان‌ها بزرگ‌تر به نظر می‌رسند، حتی ممکن است بخشی از ریشه دندان‌ها نیز دیده شوند.
    • جرم روی لثه‌ها، بوی بد و ایجاد فضای خالی میان دندان‌ها، از دیگر علائم این مشکل هستند.

    ۲٫ نقطه‌های سفید روی دندان‌ها
    پوسیدگی، عفونتی دندانی است که طی آن فرآیند از بین رفتن مینا بر اثر فعالیت اسیدهای تولیدشده توسط باکتری‌ها شروع می‌شود. یکی از اصلی‌ترین علائم پوسیدگی بروز نقطه‌های سفید روی دندان‌ها است.

    زمانی که پوسیدگی، بخصوص بین دندان‌ها شروع می‌شود، به‌وضوح قابل مشاهده نیستند؛ به همین دلیل معاینات دوره‌ای دندان اهمیت ویژه‌ای می‌یابد. علاوه بر مراجعه به دندان‌پزشک، با پیشگیری می‌توان فرآیند پوسیدگی را متوقف کرد. بنابراین، مراجعه فوری به دندان‌پزشک، در صورت مشاهده نقطه‌های سفیدرنگ روی دندان‌ها، ضروری است.

    ۳٫ افزایش حساسیت به سرما و گرما
    زمانی که پوسیدگی از سطح مینا می‌گذرد و تا مرکز دندان نفوذ می‌کند، به اعصاب و رگ‌های خونی می‌رسد. در این شرایط علائم جدیدی ظاهر می‌شوند و حساسیت فزاینده به خوراکی‌های گرم یا سرد پیدا می‌شود. در صورت بروز این حساسیت از دست دادن زمان، اشتباهی جبران‌ناپذیر خواهد بود.

    حساسیت به گرما و سرما ممکن است نشان‌دهنده وجود مشکلات کوچک‌تری نیز باشد؛ صداهای نامفهوم از دندان‌ها (که پیش‌تر شنیده نمی‌شد) بخصوص هنگام شب، نیز نشانه نیاز به ترمیم و پر کردن دندان است. در این مورد هم مشاوره با دندان‌پزشک مفید است.

    ۴٫ دندان‌درد
    دندان‌درد مداوم عموما نشانه مشکلی وخیم است. بروز علائم دیگری مانند حساسیت دندان به لمس یا شکل‌گیری جرم در نزدیکی دندان‌ها، ممکن است هشداری جدی باشد.

    یادآوری این نکته ضروری است که از میان رفتن درد پس از یک یا دو روز، به معنای رفع عارضه نیست؛ در واقع بدن توانسته با عفونت‌ها مبارزه کند، اما مشکل هنوز باقی مانده؛ یعنی حتی ممکن است عفونت مجدد تکرار شود.

    ۵٫ تغییر در رنگ یا بافت دهان
    زمانی که دندان‌ها را مسواک می‌کنید، وقت بگذارید و درون گونه‌هایتان را بادقت بررسی کنید. علاوه بر داخل گونه‌ها، زیر و روی زبان را نیز معاینه کنید. در این مرحله باید دقت کنید آیا چیزی در نواحی مذکور دیده می‌شود که پیش از این وجود نداشته. برای نمونه، اگر پلاک‌های سفید یا قرمزی در این نواحی می‌بینید که نه‌تنها از بین نمی‌روند بلکه بزرگ هم می‌شوند، یا برجستگی‌هایی که پیش از این سطوحی صاف بوده‌اند مشاهده کردید، بدون معطلی به دندان‌پزشک مراجعه کنید.

    موارد احتیاطی
    • داروهای زیادی هستند که دهان را خشک می‌کنند. در نتیجه خشک‌ شدن دهان، بزاق اندکی برای مبارزه با عفونت‌ها باقی می‌ماند؛ زیرا بزاق ویژگی ضدباکتریایی دارد. در صورت بروز چنین وضعی، انجام اقدامات مراقبتی بسیار ضروری است.

    • با افزایش سن، دهان آسیب‌پذیرتر می‌شود. بنابراین هر چه سن افزایش می‌یابد معاینه‌ها باید پرتکرارتر و دقیق‌تر صورت بگیرد، بخصوص اگر فرد از داروهای متعددی نیز استفاده می‌کند. دندان‌پزشک‌ها برای افرادی که پا به سن گذاشته‌اند، ژل‌های فلوراید و دهان‌شویه توصیه می‌کنند.

    • در نهایت، اگر می‌خواهید دهان و دندان‌هایی سالم داشته باشید، مراجعه به دندان‌پزشک و رعایت اصول بهداشت دهان و دندان بسیار مهم است. پس حواس‌تان باشد در صورت بروز هر یک از این علائم، برای بررسی و درمان هر چه سریع‌تر اقدام کنید.

    چرا برخی از درمان‌های اگزما، نه تنها سودی ندارند، بلکه اوضاع را بدتر هم می‌کنند؟ اگزما چیست؟ اگر پوستی حساس داشته باشید درمان اگزما سخت‌تر خواهد شد. اگزما یک بیماری مزمن است و بسیاری از داروهای این بیماری در واقع چرخه خارش را طولانی‌تر و التهاب را بیشتر و سیستم ایمنی بدن را نامتعادل می‌کنند.

    اگزما یک بیماری سخت و خارش آن بسیار شدید است؛ به طوری که به لایه محافظ پوست آسیب خواهد رساند و پوست حساس‌تر می‌شود. گاهی خارش آنقدر شدید است که احساس می‌کنید باید فریاد بزنید. حتی خاراندن می‌تواند موجب خونریزی پوست شود. در این مقاله اطلاعاتی در مورد این بیماری به شما ارائه خواهیم کرد و روش مناسب درمان اگزما و تسکین خارش‌های وحشتناک را خواهید آموخت.

    اگزما چیست؟
    اگزما بیماری مزمن پوستی است که به آن درماتیت اتوپیک نیز می‌گویند. در این بیماری پوست دچار التهاب و خارش و تحریک می‌شود.
    به نظر می‌رسد که اغلب روی صورت، دست‌ها و پاها به وجود می‌آید؛ اما می‌تواند روی هر نقطه‌ای از بدن ایجاد شود.

    تخمین زده می‌شود که بیش از ۳۰ درصد مردم امریکا از اگزما رنج می‌برند و شیوع آن در حال افزایش است. اگزما در کودکان بسیار رایج است و ۲۰ درصد از نوزادان و یا کودکان خردسال به آن مبتلا هستند. درمان اگزما یک چالش بزرگ است، زیرا اغلب بیماری با روش‌های درمانی عود می‌کند و عوارض جانبی شیوه‌های درمان سیستم ایمنی بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهد و در نهایت اگزما را تشدید می‌کند.

    برخی از علائم ابتلا به اگزما عبارتند از:
    خارش و سوزش پوست، قرمزی، تاول و برآمدگی، تورم، برجستگی، پوسته‌پوسته شدن پوست. برخی از انواع اگزما، مانند اگزمای حساسیت ناشی از تماس با یک ماده تحریک کننده، در هنگام تماس باعث قرمزی، خارش و ترشح پوست می‌شوند. اگزمای شوره‌دار، می‌تواند پوست را زرد، روغنی و فلس‌دار کند.

    این نوع از اگزما می‌تواند در هر قسمتی از بدن به خصوص صورت به وجود بیاید. اگزما معمولا در کف دست‌ها و یا پاها به وجود می‌آید و بسیار دردناک است و در آن تاول‌های عمیق روی پوست ظاهر می‌گردد که این تاول‌ها عموما می‌خارند و می‌سوزند. در اگزمای Nammular پوست، پوسته پوسته شده و دلمه‌های دکمه‌ای شکل روی پوست ایجاد می‌شوند. از آنجا که اگزما انواع مختلفی دارد و به اشکال مختلف بروز می‌کند، بسیار مهم است که یک متخصص پوست بسیار حاذق، بیمار را بررسی کند تا معلوم شود آیا مشکل پوستی، نوعی اگزماست یا وضعیت دیگر پزشکی.

    پوست خشک، ضخیم، ترک خورده و یا پوسته پوسته می‌شود. ملتهب و قرمز است. زخم می‌شود.
    در افراد سفید پوست ممکن است ابتدا بثورات جلدی قرمز رنگ و سپس قهوه‌ای رنگ ایجاد شود. در سیاه پوست‌ها ممکن است پوست تغییر رنگ دهد و قسمتی از پوست تیره‌تر یا روشن‌تر از قسمت‌های دیگر شود. در نوزادان، اغلب بثوراث جلدی بر روی صورت و پوست سر، همراه با زخم ایجاد می‌شود.

    دلایل ابتلا به اگزما
    یافتن علت اگزما یک مشکل بزرگ است و پزشکان هنوز علت دقیق آن را نمی‌دانند. برخی معتقدند که ناشی از فعالیت بیش از حد سیستم ایمنی بدن در پاسخ به عوامل ناشناخته و محرک‌های محیط‌ زیست است. اگزما اغلب در خانواده‌هایی شایع است که سابقه آلرژی و یا آسم دارند.

    در اینجا به برخی از دلایل احتمالی ابتلا به اگزما اشاره خواهیم کرد: تماس با مواد خشن و یا خارش‌زا همچون پشم ، آب و هوا و دمای بیش از حد گرم و یا بیش از حد سرد ، حیوانات ، استرس، دود سیگار ، غذاهایی که باعث واکنش‌های حساسیتی می‌شوند؛ مثل گندم، لبنیات، آجیل، شکلات ، مواد شیمیایی موجود در صابون و یا مواد شوینده ، عطرها و اسانس‌ها مواد شیمیایی موجود در محصولات مراقبت از پوست لوازم آرایشی ، مواد شیمیایی خانگی و سموم و …

    گاه علت اگزما، غذاهای آلرژی‌زا است.
    این غذاها عبارتند از: شیر، تخم‌مرغ، گندم، سویا، بادام زمینی، آجیل، مرکبات (پرتقال، لیمو و گریپ فروت)، گوجه‌فرنگی و انواع توت‌ها اگر دچار اگزمای مزمن هستید، تمام مواد غذایی را که می‌خورید، برای چند هفته یادداشت و بثوراتی را که ایجاد می‌شود، بررسی کنید و هرگونه رابطه میان رژیم غذایی و شیوع اگزما را در بدن تحت نظر بگیرید.

    به این ترتیب به مرور متوجه خواهید شد که چه غذاهایی موجب اگزما و یا عود آن می‌شوند.

    درمان‌های خانگی
    درمان اگزما با داروهای خانگی، علاوه بر اینکه ساده و کم‌هزینه است، معمولاً عوارض جانبی کمتری دارد، در اینجا به برخی از این روش‌ها که برای افراد مختلف مفید بوده است. اشاره می‌شود:

    استفاده از کمپرس سرد برای تسکین خارش ، نوشیدن مقدار زیادی آب (این روش بسیار مفید است) حمام با بلغور جوی دو سر التهاب پوست را تسکین می‌دهد و یک مرطوب‌کننده عالی است. حمام با آب ولرم که درون وام یک‌چهارم ‌فنجان جوش شیرین ریخته شده باشد. روغن خالص و تصفیه شده شترمرغ، دارای خواص ضدالتهابی است و اگزما را درمان می‌کند. روغن زیتون را به پوست خود بمالید و پس از چند دقیقه آن را با یک شامپوی ضدآلرژی بشویید.

    درمان اگزما با تغییر در سبک زندگی
    علاوه بر درمان اگزما با داروهای خانگی، برخی تغییرات ساده در شیوه زندگی می‌تواند تا حدود زیادی به کاهش علائم اگزما کمک کند. کاهش استرس: استراحت کافی داشته باشید، تفریح کنید و به تمدد اعصاب بپردازید و افکار منفی را از خود دور کنید دوش آب گرم در رسیدن به آرامش بسیار مؤثر است. از محصولات بهداشتی و آرایشی ضدحساسیت و ضعیف استفاده کنید. همیشه پوست خود را مرطوب نگه دارید. مرطوب‌کننده‌ها از خشکی پوست جلوگیری می‌کنند.

    هوای منزل را مرطوب نگه دارید. می‌توانید از دستگاه‌های مرطوب‌کننده نیزاستفاده کنید. ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بدون هیچ‌گونه کرم و یا محافظی در معرض نور خورشید قرار بگیرید و مطمئن باشید که این مدت کوتاه هیچ آسیبی به پوست شما نمی‌رساند. به این روش UV درمانی می‌گویند. از تغییرات ناگهانی دما جلوگیری کنید؛ اگرچه شاید با وجود الگوهای متغیر آب و هوایی، کمی مشکل باشد.

    لباس‌های پنبه‌ای بپوشید سعی کنید ملحفه و روتختی شما از جنس پنبه و یا نخ باشد. اگر خارش شما شدید بود، با جوراب و دستکش بخوابید. از قرار گرفتن در برابر آلرژن‌های بالقوه، همچون گرد و غبار و گرده گیاهان، خودداری کنید. از مصرف لوسیون‌ها، صابون‌های خشن و شامپو و مواد شیمیائی قوی که حاوی رنگ‌های مصنوعی، اسانس و یا مواد محرک همچون سولفات سدیم لوریل هستند، اجتناب ورزید. از محصولات گیاهی و ضدحساسیت استفاده کنید که معمولاً عاری از هر نوع ماده تحریک‌کننده هستند.

    درمان اگزما با تغذیه
    برخی افراد درمی‌یابند که با تغییر رژیم غذائی می‌توانند اگزمای خود را درمان کنند؛ یکی ازاین افراد دکتر لیم اولین است که کتاب اگزما و اسرار رژیم غذائی را نیز نوشته است. تخم‌مرغ، محصولات لبنی، شکلات، رنگ‌های مصنوعی، طعم‌دهنده‌های و غذاهای فرآوری شده را از زندگی خود حذف کنید. میوه‌ها و سبزیجات خام بخورید و رژیم غذائی سرشار از آبمیوه و میوه داشته باشید.

    ۶۰ درصد میوه و سبزیجات خام بخورید و ۴۰ درصد آب، میوه و سبزیجات تازه ، اسیدهای چرب ضروری را که در روغن ماهی، تخم‌کتان، گردو، ساردین و ماهی آزاد وجود دارند، فراموش نکنید. بهترین نوع اسیدهای چرب امگا ۳ است که می‌توانید مکمل آن را بخورید. فراموش نکنید که مصرف بیش از حد مکمل روی موجب کمبود مس در بدن می‌شود. پروبیوتیک‌هایی همچون اسید و فیلوس و بیفنیو‌باکتر‌ها را فراموش نکنید. این باکتری‌های مفید می‌توانند به درمان اگزما در کودکان کمک کنند.

    درمان با گیاهان داروئی
    مطالعات اخیر نشان می‌دهند که طب‌سوزنی و طب گیاهی چینی می‌تواند اگزما را درمان کند. نوشیدن مخلوطی از گیاهان دارویی چینی و استحمام با آنها و استفاده از کرم‌های گیاهی، اگزما را در اکثر بیماران درمان می‌کند.

    چای سبز و سیاه و سفید، موجب بهبود اگزما می‌شود. علاوه بر نوشیدن، اسپری آنها بر روی پوست نیز مؤثر خواهد بود، اگرچه توصیه می‌شود دراستفاده از آنها متعادل باشید، زیرا حاوی کافئین هستند. آبلیمو، رزماری و روغن زیتون نیز مؤثرند. روغن درخت چای نیز یکی از دیگر درمان‌های مفید اگزما است.

    درمان پزشکی اگزما
    در اگزمای مزمن، روش‌های فوق نه تنها کمکی نمی‌کند، بلکه بیماری عود می‌کند و روش‌های درمانی ذکر شده موجب تضعیف سیستم ایمنی بدن و عود و چرخه التهاب و افزایش استرس می‌شود. از آنجا که پژوهشگران هنوز نمی‌دانند چه چیزی منجر به اگزما می‌شود، رویکرد جامعی برای درمان آن وجود دارد که در واقع شامل تغییرات رژیم غذایی، کاهش استرس و اجتناب از عوامل آلرژی‌زا می‌شود. این موارد به درمان اگزما می‌انجامد. گاهی اوقات بدن آنقدر دچار استرس می‌شود که تمام روش‌های طبیعی رژیم غذایی و گیاهی نیز در درمان اگزما مؤثر نمی‌شود.

    کرم هیدروکورتیزون که بدون نسخه نیز فروخته می‌شوند. کرم‌های کورتیکو استروئید که استفاده از آنها عوارض جانبی شدیدی به همراه خواهد داشت و فقط باتجویز پزشک فروخته می‌شوند.

    آنتی‌بیوتیک‌ها که می‌توانند باکتری‌های مفید روده را از بین ببرند و به این ترتیب عملکرد سیستم ایمنی بدن را کاهش می‌دهند.

    آنتی‌هیستامین‌ها فتوتراپی و درمان با نور ماوراء بنفش که خطر ابتلا به سرطان پوست و پیری زودرس را افزایش می‌دهد. مرطوب‌کننده‌ها می‌توانند مانع از خشکی پوست شده و یک لایه محافظ روی پوست به وجود آورند که این لایه از پوست در برابر مواد شیمیایی مضر محافظت می‌کند.

    اگزما در کودکان بسیار شایع است و اکثر آنها تا سن سه ماهگی خود اگزما را تجربه می‌کنند و در برخی از آنها اگزما تا دوران نوجوانی باقی خواهد ماند. یکی از مؤثرترین روش‌های درمان و کنترل اگزما در نوزادان، تغذیه با شیر مادر است. حداقل شش ماه تغذیه با شیر مادر از اگزما پیشگیری کنید. خوشبختانه اگزما مسری نیست، اما در خانواده‌هایی که سابقه اگزما، حساسیت و یا آسم دارند، احتمال ابتلا به اگزما نیز وجود دارد.

    چگونه می توانید پوست خود را به دست یک «سوراخ کن» تجربی بسپارید؟!
    چندی پیش در یکی از ساختمان‌های مسکونی بزرگ تهران در حال سوار شدن به آسانسور بودم که کاغذی روی تابلوی اعلانات ساختمان توجهم را به خود جلب کرد! روی این کاغذ نوشته شده بود «انواع تاتو و پیرسینگ گوش، لب، ناف و … با کمترین هزینه، برای اطلاعات بیشتر با شماره … تماس بگیرید یا به واحد ۲۴ مراجعه کنید.» وقتی از دوستم که ساکن ساختمان بود در این مورد سؤال کردم گفت همه این کارها هنر یکی از خانم‌های همسایه است که متخصص و پزشک نیست اما سوراخ کردن بدن را به صورت تجربی یاد گرفته است.

    عوارض پیرسینگ
    اما چطور می‌توان پوستی که گاهی به کوچک ترین تغییرات به شدت واکنش نشان می‌دهد و پس از آسیب دیدن به سختی ترمیم می‌شود را به دست یک «سوراخ کن» تجربی سپرد و خطر عفونت، گوشت اضافه و اسکار را به جان خرید؟

    پیرسینگ (Piercing) یا همان سوراخ کردن پوست به منظور وارد کردن اشیای تزئینی و جواهرات است که شایع‌ترین و قدیمی‌ترین نوع آن سوراخ کردن نرمه و غضروف گوش است اما امروزه برای قسمت‌های دیگر بدن از جمله بینی، زبان، لب، ابرو، ناف، دندان و حتی چشم هم انجام می‌شود. پیرسینگ نرمه و غضروف گوش معمولا با استفاده از گان‌های مخصوص (دستگاه تفنگ مانند) انجام شده و برای قسمت‌های دیگر بدن از سوزن استفاده می‌شود. همچنین در مورد پیرسینگ دندان ابتدا سطح دندان تراش می‌خورد و بعد جواهر روی آن نصب می‌شود. در پیرسینگ چشم هم شیء تزئینی از طریق جراحی زیر ملتحمه قرار می‌گیرد که برای درآوردن آن هم بار دیگر به عمل جراحی نیاز خواهد بود.

    شاید زبان‌تان عفونت کند
    یکی از مهم‌ترین عوارض پیرسینگ، عفونت باکتریایی و ویروسی است. در این رابطه مناطقی مثل لب و زبان بیشتر مستعد عفونی شدن هستند زیرا با باکتری‌های بیشتری تماس دارند. اما به هر حال عفونت ممکن است در هر قسمتی از بدن پس از پیرسینگ ایجاد شود به‌خصوص اگر اصول بهداشتی رعایت نشود. برای مثال باقی ماندن خون روی وسایل می‌تواند فرد را در خطر ابتلا به بیماری‌هایی مثل هپاتیت B، هپاتیت C و HIV قرار دهد. »

    چه کسانی گوشت اضافه می‌آورند؟
    گرچه پیش از این ادعا کردیم که پیرسینگ بدن اگر با اصول بهداشتی انجام شود، آسیب زیادی را به همراه نمی آورد؛ اما برخی مشکلات حتی می‌تواند پس از کمک گرفتن از متخصصان مجرب و با رعایت اصول بهداشتی هم اتفاق بیفتد. یکی از عوارض احتمالی پیرسینگ، ایجاد گوشت اضافه یا کلوئید است.

    این عارضه در هر قسمتی از بدن می‌تواند ایجاد شود و در کسانی که زمینه ارثی کلوئید دارند، بیشتر دیده می‌شود. به عبارتی ممکن است براثر پیرسینگ در ناحیه مورد نظر بافت اسکار رشد کند که نمای ظاهری بدی دارد و برای برطرف کردن آن جلسات درمانی زیادی لازم است. همچنین اگر فرد بار دیگر پیرسینگ انجام دهد دوباره دچار گوشت اضافه یا کلوئید خواهد شد.

    علاوه بر اینها، بعضی مناطق بدن بیشتر مستعد آوردن گوشت اضافه هستند ازجمله ناحیه گردن به بالا، ناحیه پشت، سینه، شانه و … اما احتمال ایجاد کلوئید در نواحی پایین‌تنه کمتر است مگر اینکه فرد استعداد کلوئید داشته باشد.»

    سوراخ کردن غضروف خطرناک است
    پیرسینگ گوش اگر در غضروف و کمی بالاتر از نرمه گوش ایجاد شود، می‌تواند باعث عفونت غضروف شود که اگر سریع درآورده و درمان نشود ممکن است حتی باعث عفونت‌های جدی، بدشکلی و درد گوش شود.

    سوراخ کردن بینی هم کار صحیحی نیست و می‌تواند مشکل‌ساز شود. حتی انجام عمل‌های جراحی با وجود این سوراخ‌ها با اشکال روبه‌رو می‌شود. درواقع هرگونه مداخله و وارد کردن جسم خارجی در بدن کاری غیرمنطقی است. بافت زیرین پوست نباید با محیط بیرون در ارتباط باشد. با انجام پیرسینگ میکروب‌ها می‌توانند از طریق سوراخ ایجاد شده به راحتی وارد بدن شوند. پیرسینگ معمولا توسط پزشکان متعهد انجام نمی‌شود زیرا از نظر آنها چنین کاری صحیح نیست.»

    سوراخ‌هایی که روی نرمه گوش ایجاد می‌شوند معمولا خیلی مشکل‌زا نیستند اما سوراخ‌های متعدد روی غضروف گوش می‌توانند به غضروف آسیب برسانند. علاوه براین، کشیده شدن این جواهرات گاهی اوقات باعث پارگی گوش می‌شود که در این صورت محل پارگی باید ترمیم شده و حتی بخیه زده شود.»

    مراقب باشید!
    سوراخ‌هایی که روی نرمه گوش ایجاد می‌شوند معمولا خیلی مشکل‌زا نیستند اما سوراخ‌های متعدد روی غضروف گوش می‌توانند به غضروف آسیب برسانند. پس اگر تمایل به دو سوراخه کردن گوش تان دارید،‌لااقل ناحیه بالایی گوش را دست‌کاری نکنید.

    فراموش نکنید!
    افرادی که مستعد حساسیت هستند بهتر است از فلزات حاوی نیکل یا بدلیجات استفاده نکنند. در صورت وقوع حساسیت باید آویز از پوست جدا شده و برای دریافت درمان مناسب به متخصص پوست مراجعه شود.

    از آویز نیکل استفاده نکنید!
    یکی دیگر از عوارض احتمالی پیرسینگ را حساسیت یا آلرژی نسبت به آویزهای تزئینی می‌داند و معتقد است:« این حساسیت معمولا در مورد فلز نیکل اتفاق می‌افتد و احتمال آلرژی به طلا خیلی کمتر است. از علائم آن هم می‌توان به قرمزی، پوسته‌ریزی و خارش در محل اشاره کرد. البته در موارد شدیدتر ممکن است مناطق دیگر بدن هم دچار علائم حساسیت شوند بنابراین افرادی که مستعد حساسیت هستند بهتر است از فلزات حاوی نیکل یا بدلیجات استفاده نکنند. در صورت وقوع حساسیت باید آویز از پوست جدا شده و برای دریافت درمان مناسب به متخصص پوست مراجعه شود.»

    دهانشویه قرقره کنید
    در مورد مراقبت‌های بعد از سوراخ کردن پوست:«بعد از انجام پیرسینگ معمولا حدود شش هفته طول می‌کشد تا محل آن ترمیم شود. البته این زمان برای بعضی افراد می‌تواند طولانی‌تر باشد. به هر حال در این دوره باید نکات بهداشتی خاصی را رعایت کرد برای مثال درمورد پیرسینگ لب و زبان باید بعد از هر بار غذا خوردن و قبل از رفتن به تختخواب از دهانشویه‌های آنتی‌باکتریال استفاده کرد طوری که دهانشویه چند دقیقه در دهان باقی بماند. همچنین باید مرتب مسواک زده شود. پیرسینگ‌های روی پوست هم بهتر است روزانه با صابون‌های آنتی باکتریال شست‌وشو داده شوند.

    با الکل ضدعفونی نکنید
    نباید پس از سوراخ کردن پوست از الکل، بتادین و موادی مانند آنها روی محل مورد نظر استفاده کنید چراکه باعث خشک شدن و آسیب رساندن به پوست می‌شوند. عفونت ناحیه سوراخ شده، از مشکلات دیگری است که افراد را نگران می‌کند. دکتر شیده یزدانیان می‌گوید:« بعد از گذشت چند ماه معمولا دیگر سوراخ باز می‌ماند و احتمال بسته شدن آن کم است. باید توجه داشته باشید که یک مقدار قرمزی، التهاب و حتی ترشحات زرد و سفید و خونریزی مختصر در ناحیه طی روزهای اول طبیعی است و به مرور برطرف می‌شود اما اگر این علائم شدید باشند حتما باید به پزشک مراجعه کرد.»

    با حوله خشک نکنید
    «بعد از انجام پیرسینگ تا پایان زمان ترمیم، آن را دستکاری نکنید و آویز را تغییر ندهید.» ، در سه تا چهار ماه اول بیشتر از دو بار در روز ناحیه را شست‌وشو ندهید و برای خشک کردن محل پیرسینگ از حوله کاغذی استفاده کنید زیرا حوله‌های پارچه‌ای معمولا آلوده به باکتری هستند. در چند ماه اول سعی کنید روی پیرسینگ خود نخوابید و از لباس‌های تنگ در آن محل استفاده نکنید. همچنین هفته‌ای یک بار ملحفه‌های تختخواب‌تان را عوض کنید. علاوه براینها تا کامل شدن دوره ترمیم از رفتن به استخر، وان آب، جکوزی، دریا و … خودداری کنید.

    اگر با تجربه باشد اشکالی ندارد!
    در کشورهای پیشرفته برای انجام پیرسینگ مراکزی وجود دارند که حتما باید گواهی یا مجوز این کار را داشته باشند اما در کشورهایی مثل ایران جواز کاری برای پیرسینگ وجود ندارد و خیلی اوقات این عمل در آرایشگاه‌ها توسط افراد غیرمتخصص انجام می‌شود. به هر حال فردی که می‌خواهد پیرسینگ انجام دهد باید حتما تجربه این کار را داشته باشد و اصول بهداشتی را رعایت کند ازجمله اینکه برای هر فرد از وسایل یکبار مصرف استفاده کند و دستگاه‌های غیر یکبار مصرف را حتما ضدعفونی و استریل کند تا بیماری‌ها از فردی به فرد دیگر منتقل نشوند. همچنین باید قبل از انجام این کار دستان خود را به خوبی شست‌وشو دهد و از دستکش یکبار مصرف استفاده کند.»

    قابل توجه خانم‌های باردار!
    ناف منطقه‌ای است که به‌ندرت تمیز می‌شود و حفره مانند است بنابراین احتمال وقوع عفونت با سوراخ کردن آن افزایش پیدا می‌کند. « این پیرسینگ در زمان جراحی و سزارین می‌تواند منبعی برای عفونت باشد. به همین دلیل به خانم‌ها توصیه می‌شود در زمان بارداری پیرسینگ ناف را خارج کنند.» پیرسینگ ناف بهتر است در زمان بارداری خارج شود زیرا در این دوران پوست کشیده می‌شود و احتمال پارگی و آسیب پوستی وجود دارد.

    واژه کچلی همه ما را به فکر ریزش موی سر می‌اندازد، ولی جالب است بدانید که کچلی حتی در بین انگشتان پا، کشاله ران و هر نقطه دیگری از پوست ممکن است دیده شود. کچلی عنوانی کلی است که برای بیماری‌های عفونی قارچی در سطح پوست و سر به کار می‌رود. قارچ‌ها انواع مختلفی دارند، ولی همه آنها باعث کچلی نمی‌شوند. نوعی قارچ به نام قارچ‌ کپکی عامل عفونتی است که باعث کچلی می‌شود. در این مطلب به انواع کچلی و راه‌های پیشگیری از آن اشاره می‌کنیم.

    از نظر علمی به این نوع از کچلی‌ها بیماری‌های تینه‌آ یا درماتوفیتوزیس اطلاق می‌شود. این قارچ‌ها ممکن است روی هر نقطه از بدن مانند پوست سر، پوست صورت، ناحیه ریش و سبیل، دست‌ها، پاها، کشاله ران و ناخن‌ها ظاهر شوند. کچلی پوست در سنین مختلف و در بین خانم‌ها و آقایان متفاوت است؛ یعنی بعضی از کچلی‌ها در کودکان، بعضی‌ها در آقایان و برخی هم در خانم‌ها شایع‌تر است.

    کچلی سر
    این نوع از کچلی در کودکان شایع‌تر است. بعد از سن بلوغ غدد چربی‌ساز فعال‌تر می‌شوند و میزان چربی بیشتری ترشح می‌کنند. این چربی‌ها خاصیت ضدقارچی دارند و مانع رشد قارچ می‌شوند. کچلی سر بخصوص در کودکان دبستانی که با هم در ارتباط هستند بیشتر دیده می‌شود. کچلی سر توام با پوسته‌ریزی و التهاب است و اگر موی همان ناحیه را با انگشتانمان بکشیم براحتی کنده می‌شود. درمان سریع این بیماران ضرورت دارد، زیرا احتمال آسیب رساندن به ریشه مو توسط قارچ بالاست و اگر ریشه صدمه ببیند ممکن است دیگر در آن ناحیه مویی نروید و بیمار به کچلی دائم دچار شود.

    کچلی ریش و سبیل
    این نوع از کچلی همان‌طور که از نامش پیداست، در مردان بزرگسال دیده می‌شود. مبتلایان اغلب شاغلانی هستند که با کشاورزی و زراعت سر و کار دارند. در واقع می‌توان گفت این نوع از قارچ در اثر تماس فرد با دام و مواد گیاهی کشاورزی، گل و گیاه و بقایای گیاهان در زمین‌های کشاورزی بروز می‌کند. البته ریختن ریش و سبیل دلایل متعددی دارد که یکی از آنها عفونت‌های قارچی است که حتما باید پزشک تائید کند.

    کچلی صورت
    کچلی صورت در خانم‌ها بیشتر دیده می‌شود؛ ولی به طور کلی در افراد ورزشکاری که مجبورند به‌طور فیزیکی با هم درگیر ‌شوند مانند ورزش کشتی یا جودو، ابتلا به کچلی صورت بیشتر است. عفونت قارچی در پوست صورت معمولا با تغییر رنگ خود را نشان می‌دهد.

    کچلی کشاله ران
    افرادی که در محیط‌های گرم و مرطوب مانند محیط‌های بسته، مناطق شرجی کشور یا استخر کار می‌کنند و دچار تعریق زیادی هستند، بیشتر دچار این عارضه می‌شوند. به نظر می‌رسد ایجاد رطوبت در کشاله ران و ساییدگی ران‌ها به همدیگر، پوست را نسبت به عوامل عفونی قارچی نفوذپذیر می‌کند و خارش و اذیت زیادی پدید می‌آورد که گاهی با التهاب زیادی همراه می‌شود.

    کچلی دست و پا
    این کچلی هم تا حدودی بیماری شغلی محسوب می‌شود و در افرادی که با گل و گیاه و خاک سروکار دارند بیشتر دیده می‌شود. البته کچلی دست و پا خیلی وقت‌ها با اگزما اشتباه گرفته می‌شود و مدتی درمان غلط روی آن انجام می‌شود و بعد از اثبات مقاوم‌بودن عفونت به درمان، این شبهه پیش می‌آید که ضایعات شاید قارچی باشند که با بررسی آزمایشگاهی نوع بیماری کاملا مشخص می‌شود. کچلی انگشتان پا شایع‌تر از دیگر کچلی‌ها در دست و دیگر نقاط پاست؛ زیرا در فاصله بین دو انگشت بخصوص در انگشتان چهارم و پنجم تهویه خوبی وجود ندارد. زیرا از دیگر انگشتان پا بیشتر کیپِ هم هستند. این عفونت آن‌قدر در ورزشکاران شایع است که به بیماری انگشتان ورزشکاران هم معروف است.

    کچلی ناخن
    وقتی صدمه‌ای به ناخن وارد می‌‌شود، ممکن است شرایط برای نفوذ و تکثیر قارچ‌ها فراهم شود. ویژگی کچلی ناخن این است که از ده ناخن در دست و ده ناخن در پا تعداد کمی از ناخن‌ها یعنی فقط یک یا دو ناخن گرفتار می‌شوند و دستگاه دفاعی بدن طوری است که مانع گسترش کچلی به دیگر ناخن‌ها می‌شود. همین شکل بروز بیماری است که به پزشک امکان تشخیص درست بیماری و تمایز آن را از دیگر درگیری‌های ناخنی می‌دهد. رنگ ناخن متمایل به خاکستری است و جلا و براقی خود را از دست می‌دهد، اما برای تشخیص قطعی باید نمونه‌برداری کنند و به آزمایشگاه بفرستند.

    کچلی رنگارنگ
    کچلی رنگارنگ با کچلی‌های گفته شده متفاوت است. نام علمی آن هم تینا ورسیکالر است. عامل عفونت با دیگر عفونت‌های قارچی ذکر شده متفاوت است. در افرادی که پوست سبزه دارند، معمولا کچلی‌ها به رنگ روشن‌تر دیده می‌شوند. در کسانی که پوست روشن دارند، لکه‌ها به شکل قهوه‌ای و تیره‌تر مشاهده می‌شود. اگر فرد با همین بیماری در هوای گرم قرار بگیرد، ممکن است لکه‌ها ملتهب و به رنگ قرمز دیده شوند. علت نامگذاری‌اش هم همین تغییر رنگ در پوست‌های متفاوت و شرایط محیطی گوناگون است.

    برای جلوگیری از عفونت‌های قارچی چه باید کرد؟
    عفونت‌های قارچی بسیار شایع است و شاید نتوان براحتی مانع ابتلا به آن شد و هر انسانی حداقل یک بار در طول زندگی به آن مبتلا می‌شود، ولی شکی نیست که راه انتقال باید محدود شود؛ چون این عفونت‌ها از طریق فرد آلوده به قارچ به فرد دیگر منتقل می‌‌شود. همچنین اشیا، گیاهان حامل قارچ، حوله و لوازم شخصی دیگران هم ممکن است عامل انتقال باشند.

    برای به حداقل رساندن احتمال ابتلا به عفونت‌های قارچی به این نکات توجه کنید:
    برای پیشگیری بهداشت فردی را رعایت کنید. دست و پاهای خود را خشک نگه دارید. از جوراب‌های نخی استفاده کنید. کفش تنگ نپوشید. پا را در معرض هوا قرار دهید و حداقل دو بار در روز با آب و صابون بشویید و سپس آن را خشک کنید.

    اگر لکه‌هایی روی بدنتان ظاهر شده است، لباس‌ها و حوله خود را هر روز بشویید.

    ضایعات روی سر را جدی بگیرید. به پزشک مراجعه کنید و داروهای تجویزی و شامپوی توصیه ‌شده را مرتب استفاده کنید. بهتر است موهای خود را کاملا کوتاه کنید.

    در مورد کچلی کشاله ران بهتر است بعد از استحمام، بخوبی بدن بویژه ناحیه کشاله ران را کاملا خشک کنید. زیاد در حمام مرطوب توقف نکنید و از پوشیدن لباس‌های تنگ و چسبان خودداری کنید. لباس باید نخی وگشاد باشد. این بیماری پوستی در افراد چاق ممکن است بیشتر دیده شود. پس کاهش وزن در این مورد کمک می‌کند.

    فشار خون نيرويي است که توسط جريان خون به ديواره رگ ‌ها وارد شده و يکي از علايم اصلي حيات محسوب مي‌ شود.
    اين فشار توسط عمل پمپ قلب ايجاد مي ‌شود، به اين‌ صورت که وقتي قلب منقبض مي ‌شود فشار خون در رگ ‌ها بالا مي ‌رود كه آن را فشار سيستوليك (ماکزيمم) مي ‌نامند و هنگامي كه قلب منبسط شده و دوباره از خون پُر مي ‌شود، فشار در رگ‌ ها پايين آمده و آن‌ را فشار دياستوليك (مينيمم) مي ‌نامند. گاهي اين نظم به هم خورده و فشار بالا يا پايين مي ‌رود.
    بنابراين هنگامي كه فشار خون را اندازه‌گيري مي ‌كنند، هر دو فشار فوق را در نظر مي ‌گيرند.

    وقتي مي ‌گوييم فشار خون فردي پايين است، يعني چه؟
    اگر فشارخون طبيعي فردي به عنوان مثال هميشه ۱۲ روي ۸ باشد و بعد فشارش را بگيرد و عدد از اين مقدار پايين ‌تر آمده باشد، يعني اين که دچار افت فشار خون شده است.
    به ‌طور معمول بيشتر افرد جامعه، به خصوص خانم‌ ها، فشارخون پايين دارند و اين طبيعي است. معمولا فردي که فشار خون پايين دارد، پُرفشاري خون پيدا نمي ‌کند.

    ممکن است هر انساني در شرايط خاصي و در اثر عواملي فشارش افت پيدا کند که اين عوامل مي ‌توانند طبيعي يا بيمار‌ي ‌زا باشند، به عنوان مثال در تابستان با نخوردن آب يا نمک کافي و انجام فعاليت زياد بدني ممکن است خون غليظ شده و فشار خون پايين بيايد که اين عوامل بيماري‌ زا هستند، اما اگر يک خانم جوان هميشه فشارش پايين باشد، طبيعي است و مشکلي ندارد.

    علايم افت فشار خون چيست؟
    اولين علايم افت فشار خون چه به صورت طبيعي و چه به صورت بيماري‌ زايي عبارت‌اند از: رنگ ‌پريدگي شديد، خشک شدن آب دهان، سياهي رفتن چشم و تپش قلب.
    اگر در چنين شرايطي فرد به سرعت ننشيند يا دراز نکشد، خون به مغز نمي رسد و محکم به زمين مي‌ خورد و ممکن است با سر فرود آمده و عوارض ديگري به وجود بيايد.

    چرا بعضي ‌ها هميشه فشار خون شان، پايين است؟
    اين حالت معمولا ارثي است و بيشتر در خانم‌ ها شايع است و ضعف، بي‌ حالي و کسلي از عوارض آن است. اين افراد بايد در غذاي شان از نمک بيشتري استفاده کنند، اما افرادي هم هستند که به صورت پاتولوژيک (بيماري) دچار افت فشار خون مي ‌شوند. اين عوامل که سبب کاهش فشار خون مي ‌شوند عبارت‌اند از: سکته قلبي، اسهال شديد، فعاليت بدني در هواي گرم، کم‌ خوردن نمک، شوک، استرس زياد و … . اين عوامل موجب مي ‌شود که رگ ‌ها گشاد شده و فشار خون پايين بيايد.

    گاهي وقت‌ ها افت فشار خون، وضعيتي است، يعني بستگي به وضعيت بدن فرد دارد، مثلا در حالت عادي و نشسته فشار فرد ۱۲ است، اما به محض اين که بلند مي‌ شود فشارش ۹ مي‌ شود. اين ها نشان مي ‌دهد سيستمي که بايد فشار را تنظيم کند، ضعيف است، يعني سيستمي که بايد به هنگام ايستادن فرد رگ‌ هاي پا را تنگ کند تا خون را به مغز برساند، خوب عمل نمي ‌کند و خيلي از اوقات به دليل همين فشار وضعيتي است که وقتي فرد صبح از رختخواب بلند مي ‌شود و راه مي رود ، در بين راه چشمانش سياهي رفته و حتي غش مي‌ کند.

    آيا فشار متغير که گاهي بالا و گاهي پايين مي ‌رود، طبيعي است؟
    بله، به طور کلي آدم زنده فشار خون متغير دارد و اين يک امر طبيعي است؛ مثلا ممکن است فشار خون فرد در حالت استرس روي ۲۰ برود، اما يک ليوان آب خنک بخورد و فشارش روي ۱۴ بيايد، يا دنبال اتوبوس بدود و فشارش ۱۶ شود.
    بنابراين کاهش يا افزايش فشار خون در اثر عوامل مختلف، طبيعي است.

    فرق بين افت فشارخون با افت قند خون چيست؟
    خيلي‌ ها افت فشارخون را با افت قندخون اشتباه مي ‌گيرند. تشخيص بين اين دو سخت است، زيرا علايم پريدگي رنگ، عرق سرد، سرگيجه، بي ‌حالي و… تقريبا در هر دو يکسان است.
    در اين زمان معمولا به فرد آب قند مي‌ خورانند که البته هم به نفع فشارخون پايين است و هم به نفع افت قندخون، زيرا وقتي به فرد قند مي ‌خورانيد، کانال‌هاي سديم سلولي هم باز شده و سديم(جزء نمک) بيشتري وارد آن‌ مي ‌شود. لذا فشار خون بالا مي رود و اين کار از نظر علمي درست است.

    خيلي وقت ‌ها مي ‌گويند هنگام افت فشار خون، کمي نمک روي زبان بريزيد. آيا موثر است؟
    بله، زيرا نمک از راه زبان جذب مي‌ شود. اين کار در هواي گرم مانند استان‌ هاي جنوبي يا هنگام حج در عربستان توصيه مي‌ شود، اما انجام اين کار براي همه افراد صحيح نيست و فقط افرادي که دچار افت فشار خون هستند، مي‌ توانند اين کار را انجام دهند.
    همچنين توصيه مي‌ کنم خانم‌ها در طي دوران عادت ماهيانه ‌شان، علاوه بر خوردن قرص آهن، از مقدار بيشتري نمک در غذا هم استفاده کنند، به عنوان مثال مي ‌توانند همراه غذا، خيار شور بخورند، زيرا خون‌ ريزي در اين مدت سبب مي‌ شود حجم خون کم شده و فشار خون پايين بيايد.
    يکي از راهکارهاي موثر در بهبود افت فشار خون اين است که فرد به صورت طاقباز خوابيده و پاهايش را کمي بالاتر از سطح زمين قرار دهد.
    در انتها يادآور مي ‌شوم نکته‌اي که خيلي مهم است، اين است که فشارخون درمان کردني نيست، کنترل کردني است.

    سوزش سر دل
    اگر شما با يك احساس سوزش دردناك درسينه‏‌تان بعد از خوردن غذا آشنا هستيد ممكن است دچار بيماري برگشت محتويات اسيدي معده به مري يا “GERD” باشيد. وقتي كه شما GERD داشته باشيد، برگشت اسيد به دهانتان را احساس مي‌‏كنيد. سوزش سر دل شكايتي معمول است. اما ممكن است علائم ديگري نيز داشته باشيد.

    بعضي علائم شايع
    اگر رفلاكس “GERD” داريد ممكن است دچار بعضي از حالات زير باشيد:
    •سوزش سر دل مكرر يا سوزش سر دل در شب
    •مايع شور مزه كه به طرف دهانتان برگشت مي‏‌كند.
    •احتياج مكرر به استفاده از آنتي اسيدها.
    •آروغ فراوان يا قي كردن.
    •علائمي كه بعد از غذا خوردن، خم شدن روي چيزي يا دراز كشيدن بدتر مي‏‌شوند.
    •سرفه یا تنگی نفس .
    •بلع مشكل و يا دردناك.

    •توجه داشته باشيد: درد سينه‌‏اي كه توسط GERD ايجاد مي‌شود ممكن است شبيه آنچه كه در مشكلات قلبي است احساس شود. پس براي اطمينان بايد تمامي دردهاي سينه توسط پزشك بررسي شود.

    معاینه و بررسي
    در طي معاينه، پزشك سؤالاتي درباره شكايات و نحوه‌ی زندگي شما مي‏‌پرسد. انجام برخي آزمايشات از قبيل عكس سينه، اندوسكوپی و عکس رنگی مری ومعده با بلع باریم و يا آزمايشات خوني ضروری است. اين بررسي‌‏ها به تعيين علت شكايات شما كمك مي‏‌كند و پزشك را در انتخاب بهترين درمان براي شما ياري مي‏‌دهد.

    رهايي از علائم
    تغيير در عادات زندگي يا داروها اغلب مي‌توانند GERD را كنترل كنند. درباره مطالب پيشنهادي ذيل با پزشك خود صحبت كنيد زيرا ممكن است به بهبودي شما كمك نمايد.

    مراقب عادات غذايي خود باشيد
    غذاهاي خاصي ممكن است اسيد معده را افزايش دهد يا عضله دريچه‌ی تحتاني مري را شل كرده و به احتمال زياد GERD ايجاد كند. بهتر است از اين غذاها كه در ادامه‌ی به برخي از آنها اشاره شده پرهيز كنيد:
    •قهوه، چاي و نوشيدني‌هاي كولادار (با يا بدون كافئين)
    •نوشيدني گازدار
    •غذاهاي چرب و ادويه‌‏دار
    •شكلات
    •نعناع
    •پياز و گوجه فرنگي
    از هر غذاي ديگري كه به نظر مي‏‌رسد معده شما را تحريك كند يا باعث درد شود، پرهيز كنيد.
    از تنباكو و سيگار به دور باشيد كشيدن سيگار به احتمال زياد مي‏‌تواند ايجاد GERD كرده و علائم شما را بدتر كند. سعي كنيد از آن پرهيز كنيد تا بهبود خود را به چشم ببينيد.

    سرتان را بالا نگهداريد
    رفلاكس (برگشت) اغلب وقتي كه به صورت طاق‌باز مي‏‌خوابيد اتفاق مي‏‌افتد چون مايعات داخل معده به‌راحتي به عقب برمي‏‌گردند. سعي كنيد سر تخت خوابتان را ۱۰ تا ۱۵ سانتيمتر بالا ببريد. براي اين منظور دو جعبه يا هر چيز مستطيل شكل را زير بالشتان بگذاريد. تشك يا تمام تخت خود را شيب‌دار كنيد نه آن‌كه از چند بالش استفاده كنيد، چون در اين صورت فشار بر روي معده‏‌تان افزايش مي‏‌يابد كه در نهايت مي‌‏تواند علائم را بدتر كند.

    درباره‌ی داروها از پزشك خود سؤال كنيد
    دكتر شما ممكن است داروهايي جهت كاهش اسيد معده و بهبود كار سيستم گوارشي به شما توصيه كند. هم‌چنين داروهايي را كه GERD شما را بدتر مي‏‌كند، به‌صورت ليستي در اختيارتان بگذارد تا حتي‌الامكان از مصرف آنها پرهيز كنيد. به‌هرحال درهنگام مصرف هر داروي جديد حتماً با پزشك خود مشورت كنيد.

    عمل جراحي
    در بعضي از موارد GERD ممكن است به تغيير عادات زندگي و يا دارو جواب ندهد در اين صورت جراحي ممكن است ضروري باشد.مخصوصا زمانیکه فتق دهانه مری معده وجود دارد. هدف از عمل جراحی اصلاح اشکال ایجاد شده در دریچه‌ی تحتانی مری است. این کار از طریق لاپاروسکوپی قابل انجام است.

    وقتي كه غذا مي‏‌خوريد غذا از طريق لوله‌‏اي كه مري ناميده مي‏‌شود به معده منتقل مي‏‌گردد. در انتهاي تحتاني مري حلقه عضلاني به نام اسفنكتر تحتاني مري وجود دارد. اين حلقه مانند دريچه يك طرفه عمل مي‏‌كند و به غذا اجازه مي‌‏دهد تا به معده وارد شود، ولي از برگشت آن به مري جلوگيري مي‏‌كند. ناکارآمدی این دریچه باعث پس زدن اسید معده به مری می‌شود. برای تقویت دریچه طی جراحی لاپاروسکوپی لفافه‌ای از معده به دور قسمت تحتانی مری پیچیده می‌شود و فتق دهانه‌ی مری دیافراگم ترمیم می‌شود.

    چه موقع شما GERD داريد؟
    كشيدن سيگار، فشار بر معده، غذاها و داروهاي خاص يا مشكلات پزشكي مي‏‌تواند اسفنكتر تحتاني مري را تضعيف كند و منجر به رفلاكس (بازگشت غذا) شود. اگر رفلاكس به‌طور مرتب اتفاق بيافتد GERD ناميده مي‏‌شود. برگشت مداوم مواد اسيدي مي‌تواند مري را تحريك كرده و باعث سوزش، فشار يا التهاب شود. اسيد معده در نهايت مي‏‌تواند باعث به وجود آمدن زخم در مري شود.

    توصيه‌هاي مهم
    بعضي اعمال ديگر كه رعايت آنها مي‏‌تواند به خلاصي شما از علائم كمك كند:
    • در هر وعده غذايي حجم مصرف غذا را كاهش دهيد به نحوي كه معده كاملاً پر نشود.
    • بلافاصله بعد از خوردن غذا دراز نكشيد و چند ساعت صبر كنيد تا معده‌تان از غذا خالي شود.
    • از سفت بستن كمر و پوشيدن لباسهاي تنگ پرهيز كنيد چرا كه فشار بيشتري بر معده وارد مي‏‌كند.
    • وزن اضافي‏‌تان را كم كنيد، اضافه وزن مي‏‌تواند فشار بيشتري بر معده وارد كند و منجر به رفلاكس شود.

    برخي بيماري‌ها با علائم ديگري، كه در اثر GERD ممكن است به‌وجود آيد، شامل:
    • سرفه‏‌هاي مستمر و خشك
    • تنگي نفس (حتي آسم)
    • درد گوش
    • گلو دردهاي مزمن صبحگاهي
    • گرفتگي صدا
    • افزايش شانس ابتلا به سرطان مري و حنجره

    عارضه نفخ معده از جمله مشکلات گوارشی آزاردهنده‌ای است که عوامل مختلفی در بروز آن موثرند.
    افرادی که از عارضه نفخ معده رنج می‌برند اغلب از این وضعیت شکایت می‌کنند که هوای زیادی داخل دستگاه گوارششان حبس شده یا تصور می‌کنند توپ بسکتبال در شکم‌شان گیرافتاده یا این حس را دارند که قسمت میانی بدنشان مملو از آب شده است. به هر حال نفخ معده برای هیچ‌کس تجربه خوشایندی نیست.

    متخصصان گوارش تاکید دارند که مشکل نفخ معده به ندرت حاکی از وجود مشکل جدی در بدن است و به طور معمول پس از گذشت چند ساعت برطرف می‌شود.

    برخی از عادات غلط و نادرست که عامل تشدید این مشکل هستند به شرح زیر است:
    – تند غذا خوردن: سرعت زندگی در عصر مدرن، افراد را مجبور می‌کند تمام کارهای خود را شتابزده انجام دهند. به هنگام غذا خوردن اغلب مقداری هوای تولیدکننده گاز معده نیز بلعیده می‌شود که همین امر موجب باد کردن معده می‌شود و هرچه سریعتر غذا می‌خورید هوای بیشتری می‌بلعید. با این حال هوای محبوس شده در معده تنها دلیل بروز نفخ معده نیست. زمانی که سریع غذا می‌خوریم، خوردنی‌ها به خوبی جویده نمی‌شوند و این وضعیت موجب می‌شود قطعات بزرگتری از غذا به معده وارد شوند و هضم آنها مدت زمان بیشتری طول می‌کشد و این وضعیت نیز به نوبه خود به نفخ معده کمک می‌کند.

    – عادت به مصرف نوشابه و نوشیدنی‌های صنعتی: مصرف نوشابه موجب می‌شود معده ورم کند چراکه حاوی شیرین‌کننده‌های مصنوعی است که قابل هضم نیستند و اگر نوشابه، گازدار هم باشد این وضعیت تشدید می‌شود.

    – مصرف زیاد نمک: به گفته کارشناسان حتی سالم‌ترین ساندویچ‌ها نیز حاوی سدیم هستند و مصرف نمک زیاد می‌تواند عامل نفخ‌زا در معده باشد. مرکز کنترل و پیشگیری امراض آمریکا توصیه می‌کند میزان نمک مصرفی باید کمتر ۲۳۰۰ میلی‌گرم باشد تا از نفخ ناشی از مصرف سدیم جلوگیری شود.

    – مصرف کلم خام: با وجود آنکه کلم حاوی ویتامین‌های ضروری برای بدن است اما مقدار زیادی فیبر خوراکی در آن وجود دارد و به همین دلیل تجزیه شدن آن به سختی انجام می‌شود و مصرف آن به صورت خام موجب ایجاد گاز در معده می‌شود.

    – مصرف بیش از حد خوراکی‌های بسته‌بندی: این مواد حاوی سدیم هستند تا بتوان مدت زمان نگهداری آنها را افزایش داد و مصرف سدیم زیاد نیز به نوبه خود ایجادکننده نفخ در معده است. به همین دلیل کارشناسان تغذیه توصیه می‌کنند بهتر است به جای مصرف خوراکی‌های فرآوری شده از خوراکی‌های طبیعی که حاوی میزان سدیم پایین هستند، استفاده شود.

    – مصرف خوراکی‌های رژیمی و کم‌کالری: قندهای مصنوعی در تولید انواع مواد خوراکی رژیمی همچون نوشیدنی‌ها، آدامس و شکلات استفاده می‌شوند اما مصرف خوراکی‌های بدون کالری یا کم‌کالری خود عوارضی به همراه دارد. در حالی که سازمان غذا و داروی آمریکا قندهایی با کالری صفر را جایگزین مناسبی می‌داند اما این قندها به شدت نفخ‌زا هستند. شیرین‌کننده‌های مصنوعی مدت زمان زیادی داخل معده معلق می‌مانند زیرا سیستم گوارشی قادر به هضم آنها نیست و همین امر موجب تورم و نفخ معده می‌شود.

    – مصرف بیش از حد حبوبات: انواع حبوبات شامل نخود، لوبیا و عدس منبع غنی از پروتئین گیاهی به حساب می‌آیند. متاسفانه کربوهیدرات‌های موجود در حبوبات غیرقابل هضم هستند و به همین دلیل ویژگی نفاخ بودن از مشخصه‌های اصلی این گروه از موادغذایی است.

    – جویدن آدامس یا مکیدن آبنبات: جویدن آدامس یا مکیدن آبنبات سفت می‌تواند راه مناسبی برای کاهش وزن یا ترک سیگار باشد اما موجب می‌شود مقدار زیادی هوا وارد معده شود.

    – نزدیک بودن زمان مصرف وعده غذایی شام با ساعت خواب: دراز کشیدن فرآیند هضم غذا را مختل می‌سازد و به همین دلیل در صورتی که با معده سنگین به خواب روید، موجب می‌شود دستگاه گوارش به سرعت مواد خوراکی را هضم نکند و هنگام صبح با مشکل نفخ معده از خواب بلند شوید. به همین دلیل کارشناسان به افراد توصیه می‌کنند سه تا چهار ساعت پیش از خوابیدن وعده غذایی شام مصرف شود.

    – عدم توجه به آلرژی‌زا بودن برخی خوردنی‌ها: برخی از آلرژی‌ها و حساسیت‌های غذایی دلیل کمتر شناخته‌شده‌ای برای تورم معده هستند. افرادی که به گندم آلرژی دارند و نمی‌توانند گلوتن را هضم کنند، اغلب با مشکلات گوارشی و نفخ مواجه می‌شوند. همچنین در صورتی که به لاکتوز آلرژی داشته باشید با مشکلات گوارشی روبه‌رو خواهید شد.

    اگر دچار عارضه نفخ معده هستید اما هیچ یک از این فاکتورها نمی‌تواند علت آن باشد لازم است با پزشک مشورت کنید تا آزمایش‌های مربوط به شناسایی آلرژی‌های غذایی انجام شود.

    انواع مختلف سرطان خون (Blood Cancers) بر تولید و عملکرد سلول های خونی تاثیر می گذارد. بیشتر این سرطان های خونی در مغز استخوان شروع به رشد می کنند. سلول های بنیادی درون مغز استخوان می توانند به سه نوع سلول خونی شامل سلول های قرمز خون، سلول های سفید خون و یا پلاکت ها تبدیل می شوند. در اکثر موارد سرطان خون فرآیند تولید سلول های خون توسط سرطان خون بهم ریخته و باعث می شود، مغز استخوان شروع به تولید کنترل نشده و غیرطبیعی بعضی از انواع سلول های خونی کند. این سلول های غیرطبیعی (سلول های سرطانی) باعث اختلال در عملکرد و توانایی خون شامل مبارزه با عفونت ها و یا خونریزی های شدید می گردد.

    انواع سرطان خون
    سرطان های خونی به سه دسته کلی تقسیم می شوند. این دسته ها شامل:
    ∞ سرطان خون لوکمی یا لوسمی (Leukemia)، این سرطان یکی از انواع سرطان های درون مغز استخوان بوده، واژه لوسمی به معنی خون سفید است و شامل تولید غیرطبیعی سلول های خونی سفید می شود. لوسمی یکی از چهار سرطان شایع در میان کودکان است. تعداد بالای سلول های سفید باعث اختلال توانایی این سلول ها در مبارزه با عفونت ها شده و همچنین باعث نقص توانایی مغز استخوان برای ساختن سلول های قرمز و پلاکت خون می شود.

    ∞ سرطان خون لنفومی (Lymphoma)، این نوع سرطان خون سیستم لنفاوی را که وظیفه آن دفع مایعات زیادی از بدن و همچنین تولید گلبول سفید خون است، تحت تاثیر قرار می دهد. لنفوسیت ها (Lymphocytes)، نوعی گلبول سفید هستند که وظیفه مبارزه با عفونت ها را برعهده دارند. افزایش تعداد سلول های لنفاوی باعث اختلال در سیستم ایمنی بدن می شود.

    ∞ سرطان خون میلوما (Myeloma)، این نوع سرطان خون سلول های پلاسما را هدف قرار داده و مانع تولید آنتی بادی در بدن می شود و سیستم ایمنی بدن را در برابر عفونت ها ضعیف و حساس می کند.

    سرطان خون لوسمی (Leukemia)
    این سرطان یکی از انواع سرطان های درون مغز استخوان بوده، واژه لوسمی به معنی خون سفید است و شامل تولید غیرطبیعی سلول های خونی سفید می شود. لوسمی یکی از چهار سرطان شایع در میان کودکان است. تعدا بالای سلول های سفید باعث اختلال توانایی این سلول ها در مبارزه با عفونت ها شده و همچنین باعث نقص توانایی مغز استخوان برای ساختن سلول های قرمز و پلاکت خون می شود.

    این نوع سرطان می تواند به دو شکل حاد و یا مزمن خود را نشان دهد. سرطان لوسمی مزمن آرام تر از نوع حاد آن پیشرفت می کند و نوع حاد آن نیاز به درمان سریعتری دارد. همچنین لوسمی به دو دسته دیگر به نام های لوسمی لنفوسیتی (lymphocytic) و لوسمی میلوئیدی (myelogenous) نیز تقسیم می گردد. منظور از لوسمی لنفوسیتی رشد غیرطبیعی در سلول های مغز استخوان که به لنفوسیت تبدیل می شوند بوده و نوع میلوئیدی نوعی از سلول های مغز استخوان را که تبدیل به سلول های خونی از جمله سلول های قرمز، سفید و پلاکت می شود، تحت تاثیر قرار می دهد. چهار دسته بندی اصلی سرطان خون لوسمی شامل:
    ∞ لوسمی لنفوسیتی حاد (ALL)
    ∞ لوسمی میلوئیدی حاد (AML)
    ∞ لوسمی لنفوسیتی مزمن (CLL)
    ∞ لوسمی میلوئیدی مزمن (CML)

    سرطان خون لوسمی در هردو بزرگسالان و کودکان رخ می دهد، با اینحال نوع ۱ و ۲ آن بیشتر در بین کودکان معمول بوده و نوع ۱ و ۴ آن بیشتر در میان بزرگسالان شایع است.

    علایم سرطان لوسمی
    سرطان خون لوسمی معمولا در مراحل اولیه نشانه و علامتی ندارد، در مراحل پیشرفته تر این علایم می تواند شامل:
    ∞ خونریزی و کبودی، بخصوص خونریزی شدید
    ∞ عدم توانایی بدن در مبارزه با عفونت ها و بیماری های عفونتی متعدد و سخت
    ∞ کم خونی ناشی از سرطان خون لوسمی
    ∞ ورم کردن غدد لنفاوی
    ∞ ورم و ناراحتی در شکم
    ∞ کاهش وزن بدون هیچ دلیل خاص
    ∞ درد در استخوان ها و مفاصل
    ∞ تب، سرماخوردگی، تعریق شبانه و سایر علایم مشابه سرماخوردگی
    ∞ خستگی و ضعف
    ∞ لثه های ورم کرده و یا خونریزی لثه
    ∞ بزرگ شدن طحال و کبد

    عواملی که خطر ابتلا به سرطان لوسمی را افزایش می دهند
    دلیل خاص و شناخته شده ای برای انواع سرطان خون لوسمی وجود ندارد، با اینحال بنظر می رسد عواملی خطر ابتلا به این سرطان را افزایش می دهند، این عوامل شامل:
    ∞ قرار گرفتن در برابر سطوح بالای تشعشع
    ∞ قرار گرفتن پی در پی در برابر بعضی از انواع مواد شیمیایی (همچون بنزن)
    ∞ شیمی درمانی
    ∞ سندرم دون (DOWN)
    ∞ سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان
    ∞ سیگار کشیدن

    تشخیص و درمان سرطان خون لوسمی
    ممکن است پزشکتان برای مشخص شدن اینکه سرطان دارید یا نه برای شما آزمایش کامل خون (CBC) تجویز نماید. این آزمایش می تواند مشخص نماید که تعداد سلول های خون را مشخص کرده و درصورت میزان زیاد سلول این موضوع را نشان دهد. تعداد زیاد سلول سفید، یا تعدا بسیار کم سلول قرمز یا پلاکت می تواند نشانه ابتلا به سرطان خون باشد.اگر نتیجه ابتلای شما به لوسمی مثبت بود پزشکتان از یک آزمایش برداشتن بافت استخوا (بافت برداری یا biopsy) برای مشخص کردن نوع سرطان استفاده می کند.

    درمان سرطان خون لوسمی بسته به سن، سلامت عمومی و نوع لوسمی متفاوت می باشد. پزشکتان ممکن است برای درمان شما از ترکیبی از درمان های مختلف شامل شیمی درمانی، درمان بیولوژیکی، رادیوتراپی و یا پیوند سلول های بنیادی استفاده نماید. برای افراد مبتلا به لوسمی حاد اغلب بدلیل سرعت رشد سرطان از شیمی درمانی استفاده می شود. اکثر افراد مبتلا به سرطان خون لوسمی حاد به درمان سریعا واکنش نشان می دهد.

    پیشگیری از سرطان لوسمی
    از آنجا که دلیل اصلی سرطان خون مشخص نیست پس نمی توان راه قطعی برای پیشگیری از ابتلا به این سرطان پیشنهاد نمود. با اینحال می شود از بعضی از انواع سرطان خون لوسمی با اجتناب از قرار گرفتن تشعشع، اجتناب از قرار گرفتن در برابر مواد شیمیایی و ترک سیگار و تنباکو پیشگیری نمود.

    سرطان خون لنفومی (Lymphoma)
    تقریبا نصف انواع سرطان خون سرطان خون لنفومی و یا سایر سرطان های وابسته به سیستم لنفاوی می باشند. این سیستم که مرکب از غدد لنفاوی در گردن، زیر بقل، ران، قفسه سینه و شکم است وظیفه دفع مایعات اضافی در بدن و تولید سلول های ایمنی بدن را بر عهده دارند. لنفوسیت ها (Lymphocytes)، نوعی گلبول سفید هستند که وظیفه مبارزه با عفونت ها را برعهده دارند. افزایش تعداد سلول های لنفاوی باعث اختلال در سیستم ایمنی بدن می شود.

    این نوع سرطان لنفوم هوچکین و لنفوم غیر هوچکین تقسیم می شود. حدود ۱۲ درصد افراد مبتلا به سرطان خون لنفومی مبتلا به نوع هوچکینی آن می باشند.

    علایم سرطان لنفومی
    نشانه ها و علایم سرطان خون لنفومی شامل:
    ∞ ورم کردن غدد لنفاوی در گردن، زیر بقل و ران
    ∞ تب
    ∞ خستگی و ضعف
    ∞ کاهش وزن غیرقابل توجیه
    ∞ عرق کردن
    ∞ مشکل در نفس کشیدن و یا درد قفسه سینه
    ∞ خارش پوست و کهیر

    عواملی که خطر ابتلا به سرطان لنفوم را افزایش می دهند
    دلیل خاص و شناخته شده ای برای انواع سرطان خون لنفوم وجود ندارد، با اینحال بنظر می رسد عواملی خطر ابتلا به این سرطان را افزایش می دهند، این عوامل شامل:
    ∞ افزایش سن
    ∞ مرد بودن و سفید پوست بودن
    ∞ ابتلا به بیناری های خود ایمنی
    ∞ ابتلا به اچ ای وی/ ایدز
    ∞ رژیم غذایی پر از گوشت و چربی
    ∞ قرار گرفتن در برابر سموم خاص و آفت کش ها

    تشخیص و درمان سرطان خون لنفوم
    پزشک برای تشخیص ابتلای شما به این نوع سرطان نیاز به آزمایش برداشتن بافت غدد لنفاوی ( lymph node biopsy) دارد. آزمایش های بیشتر برای مشخص کردن مراحل بیماری شامل آزمایش خون، نمونه برداری از بافت استخوان و … انجام می شوند. همچنین برای مشخص کردن میزان پخش شدن این سرطان نیز آزمایش هایی انجام می شود. تصمیم گیری برای درمان این بیماری بعد از انجام این آزمایش ها و با نظر پزشک انجام می گیرد.

    سرطان لنفوم هوچکین یکی از درمان پذیرترین انواع سرطان ها می باشد. درمان سرطان لنفوم می تواند شامل شیمی درمانی، شیمی درمانی بهمراه رادیوتراپی، درمان بیولوژیکی و پیوند سلول های بنیادی می شود.

    سرطان خون میلوما (Myeloma)
    میلوما سرطان سلول های پلاسمای خون می باشد. سلول های پلاسما، سلول های سفیدی هستند که آنتی بادی های ضد بیماری و عفونت ترشح می کنند. سلول های میلوما جلوی تولید آنتی بادی توسط سلول های سالم را می گیرند. بالا رفتن میزان آنتی بادی های غیرطبیعی در بدن می تواند باعث آسیب دیدن کلیه ها شود. همچنین افزایش سلول های میلوما باعث مشکل در تولید سلول های سفید و قرمز نیز می شود. بعلاوه سلول های میلوما باعث آسیب دیدن استخوان ها و ضعف آنها می شوند.

    علایم سرطان میلوما
    علایم و نشانه های ابتلا به سرطان میلوما شامل:
    ∞ هیپرکلسمی (کلسیم زیاد در خون)
    ∞ کم خونی (کمبود سلول قرمز و یا کاهش عملکردشان)
    ∞ نارسایی کلیه
    ∞ آسیب پذیری در برابر عفونت
    ∞ پوکی استخوان، درد استخوان، ورم و یا شکستگی استخوان
    ∞ پروتئین زیاد در خون و یا ادرار
    ∞ کاهش وزن

    عواملی که خطر ابتلا به سرطان خون میلوما را افزایش می دهند
    دلیل خاص و شناخته شده ای برای انواع سرطان خون لنفوم وجود ندارد، با اینحال بنظر می رسد عواملی خطر ابتلا به این سرطان را افزایش می دهند، این عوامل شامل:
    ∞ آفریقایی – آمریکایی بودن
    ∞ سن بالای ۵۰ سال
    ∞ مرد بودن
    ∞ چاقی
    ∞ قرار گرفتن در برابر رادیو اکتیو
    ∞ کار در صنایع مرتبط با پتروشیمی

    درمان سرطان خون میلوما
    اگر مبتلا به میلوما هستید، درمان های بسیاری برای شما وجود دارد که سرعت رشد سلول ها را کاهش داده و درد استخوان ها، خستگی و سایر علایم بیماری را کاهش می دهد. نوع درمان بسته به سلامت عمومی شما، نوع و مرحله بیماری متفاوت می باشد. روش های درمانی در دسترس برای درمان میلوما شامل:
    ∞ شیمی درمانی
    ∞ تنظیم کننده های سیستم ایمنی (Immunomodulators)
    ∞ داروهای کم خونی
    ∞ رادیوتراپی
    ∞ پیوند سلول های بنیادی

    رعایت بهداشت دهان و دندان مثلاً با مسواک کردن و نخ کشیدن، خطر پوسیدگی دندان را می‌کاهد و از بیماریهای لثه نیز جلوگیری می‌کند. جرم دندانی رسوبی از باقیمانده‌های غذا، مخاط، باکتریها و سایر مواد محرک است که منجر به پوسیدگی دندان و آسیب به لثه می‌گردد. بیماریهای لثه معمولا با ورم و آماس لثه شروع می‌شود که بیماری در این مرحله به راحتی قابل درمان است. علائم ورم و التهاب، حساسیت و خونریزی هنگام مسواک زدن می‌باشد. ممکن است مراحل پیشرفته بیماری لثه به از دست دادن دندانها بیانجامد. سلامتی لثه‌ها بر سلامتی عمومی بدن تاثیر گذار است. مطالعات و بررسیها وجود رابطه میان بیماری لثه و بیماریهای دیگر مانند دیابت، بیماری قلبی و زایمان زودرس را نمایان ساخته‌اند.

    بیماریهای لثه در کودکان
    یکی از شایع ترین بیماریهای لثه در کودکان ،‌ژنژیویت یا التهاب لثه است. التهاب لثه در کودکان در نتیجه بهداشت ضعیف دهان بوده و معمولاً دهان این کودکان دارای پلاک میکروبی و جرم می‌باشد. رعایت بهداشت دهان و دندان در پیشگیری و بهبود ژنژیویت مؤثر است. معمولاً در کودکان همزمان با افتادن دندانهای شیری و رویش دندانهای دایمی، ‌ژنژیویت ایجاد می‌شود که علت آن گیر مواد غذایی در آن ناحیه است و تا زمانی که دندان در محل صحیح خود قرار نگرفته است در رعایت بهداشت آن باید دقت بیشتری نمود.

    بیماریهای دیگر لثه نیز در کودکان رخ می‌دهد که خیلی شایع نمی‌باشد. تحلیل موضعی لثه و یا در مواردی افزایش حجم لثه به صورتی که روی دندانها را بگیرد، مشاهده می‌شود که در همه این موارد مراجعه به دندانپزشک لازم است.

    لثه سالم چه خصوصیاتی دارد؟
    لثه سالم دارای قوای محکمی بوده و کاملاً بر روی استخوان چسبیده است. همچنین در محل تماس با دندان کاملاً صاف و دارای لبه تیز می‌باشد. رنگ لثه سالم صورتی است، ‌ولی در برخی افراد که رنگ چهره تیره دارند،‌ روی لثه آنها هم لکه‌های قهوه ای رنگ دیده می‌شود. اگر سایر علایم لثه سالم مشاهده می‌گردد و فقط رنگ آن قهوه‌ای است این لثه هم سالم می‌باشد.

    علت ایجاد بیماری لثه چیست؟
    وقتی پلاک میکروبی در کنار لثه باقی بماند با ترشح مواد سمی به لثه آسیب می‌رساند. هرچه پلاک مدت طولانی تری بر روی دندانها بماند،‌ مواد سمی بیشتری ترشح شده و آسیب به لثه بیشتر خواهد شد. به تدریج با رسوب مواد معدنی در پلاک، جنس پلاک سخت تر شده و به صورت لایه آهکی سختی به دندان می‌چسبد. به این لایه آهکی که به رنگ سفید، زرد یا قهوه‌ای رنگ می‌باشد جرم گویند. جرم پس از تشکیل به دلیل سطح خشن و ناصافی که دارد باعث تجمع بیشتر پلاک بر روی دندانها شده و بیماری لثه را شدید تر می‌کند.

    نشانه‌های بیماری لثه
    در آغاز بیماری، لثه قرمز رنگ و پرخون شده و همچنین لبه‌های تیز لثه حالت تورم پیدا کرده و برجسته می‌شود. قوام لثه نیز شل می‌گردد و در هنگام خوردن میوه‌های سفت و یا مسواک زدن خونریزی می‌کند. معمولاً در این مواقع فرد از مسواک زدن خودداری می‌کند، ‌که این مسأله باعث شدیدتر شدن بیماری لثه می‌گردد. در این حالت به بیماری لثه، التهاب لثه یا ژنژیویت می‌گویند. وقتی بیماری ادامه پیدا کند،‌ لثه شروع به تحلیل رفتن می‌کند. منظور از تحلیل رفتن لثه،‌این است که لثه به طرف ریشه دندان کشیده می‌شود. به تدریج بیماری از لثه عبور کرده و به نواحی زیرین یعنی استخوانهای دور دندان سرایت می‌کند و باعث تحلیل رفتن استخوان نیز می‌شود. با شروع تحلیل استخوان، دندانها بتدریج لق شده تا زمانی که با کوچکترین فشاری دندان کنده می‌شود.

    آماس لثه و جرم گیری
    مخاط پوشاننده دهان در نواحی دندانی لثه نام دارد. لثه سالم به رنگ صورتی بوده، سفت و چسبیده به استخوان و دندان با نمایی شبیه پوست پرتقال می‌باشد. ضمناً لثه سالم فاقد تورم، قرمزی و آماس می باشد. دندانها مستقیماً به استخوان نچسبیده‌اند و توسط الیافی که پریودونتال لیگامنت نامیده می‌شود به استخوان وصل شده و نگهداشته می‌شوند. به مجموعه ساختمانی متشکل از لثه، استخوان ناحیه دندانی، الیاف نگهدارنده و سمان که سطح ریشه را پوشانیده است، بافتهای اطراف دندان (Periodontal tissue ) گفته می‌شود. وظیفه این بافتها تغذیه و نگهداری دندانها در حفره‌های استخوان فک به نحوی است که بتوانند وظیفه‌شان را انجام دهند.

    پلاک میکروبی چیست؟
    به لایه مذکور که بیرنگ و چسبنده بوده و از تجمع میکروبهای دهان بر روی زمینه و لایه چسبنده ای از بزاق تشکیل می شود، پلاک میکروبی گفته می شود که حاوی مقادیری از خرده های غذایی نیز می باشد. این لایه ، با کشیدن ناخن بر دندان به زیر ناخن جمع شده و به راحتی با مسواک زدن پاک می شود ولی با شستشوی فقط با آب و یا دهانشویه های معمولی پاک نمی گردند. لذا بایستی برای پاک کردن آن از وسایلی چون مسواک و خمیر دندان و نخ دندان استفاده کرد.

    جرم چیست؟
    اگر پلاک میکروبی هر روز و یا در مراحل اولیه از سطح دندان تمیز نشود، املاح موجود در بزاق و مواد غذایی برآن رسوب نموده و منجر به ایجاد جرم دندان که سخت می باشد، میگردد. جرم با مسواک زدن پاک نشده و با عمل جرم گیری توسط دندانپزشک برداشته می شود.

    پیشگیری
    مسواک کردن مرتب و به روش صحیح،‌ همانگونه که باعث سلامت دندانها می‌شود، ‌سلامت لثه‌ها را نیز تأمین می‌کند. برخلاف تصور برخی از مردم که با شروع بیماری لثه و خونریزی از آن در هنگام مسواک کردن، ‌استفاده از مسواک را ترک می‌کنند، ‌باید گفت در این هنگام مسواک کردن را بایستی با دقت و توجه بیشتری انجام داد. حتی لازم است تعداد دفعات مسواک کردن را بیشتر کرد.

    معمولا در خیلی از موارد مسواک کردن صحیح باعث بهبود بیماری لثه می‌شود همینطور استفاده از نخ دندان در سلامت لثه‌ها بسیار مفید است، زیرا پلاک میکروبی در نواحی بین دندانی تجمع بیشتری دارد و برداشتن آنها توسط نخ دندان، ‌به سالم ماندن لثه‌ها کمک می‌کند. استفاده از دهان شویه آب نمک ( نصف قاشق چایخوری نمک در یک لیوان آب جوشیده سرد شده ) همراه با ماساژ لثه‌ها نیز مؤثر می‌باشد، اگر بر روی دندانها جرم تشکیل شده باشد، لازم است حتماً دندانها جرم گیری شوند. برخی از مردم جرم گیری را برای مینای دندان مضر می‌دانند، ولی برخلاف تصور آنها، ‌جرم گیری نه تنها برای دندان ضرری ندارد، بلکه با برداشتن مواد خشن و پلک میکروبی از سطح دندان، به سلامت لثه‌ها نیز کمک می‌کند.

    چه از نظر کیفی و چه از نظر کمی تغذیه و عادتهای غذایی نیز تأثیر زیادی در سلامت لثه‌ها دارد. مصرف میوه‌های حاوی ویتامین ث و یا فراورده‌های دارویی آن با تجویز پزشک به حد مورد نیاز در پیشگیری بیماریهای لثه مؤثر است. مصرف میوه‌هایی مثل سیب ، به و هویج که هنگام خوردن سبب ماساژ لثه و تمیز شدن سطوح بین دندانها می‌شود نیز کمک بسزایی در پیشگیری از بیماریهای لثه و حتی پوسیدگی دندانها می‌کند.

    درمان بیماری لثه
    اغلب بیمارانی که از بوی بد دهان خود شکایت دارند، مبتلا به بیماری لثه هستند. این گروه بجای استفاده از خوشبو کننده‌های دهان و آدامس و یا دهان شویه، لازم است برای رفع بوی دهان خود و یافتن علت آن به دندانپزشک مراجعه نمایند. چه بسا ممکن است چنین مشکلاتی با یک جرمگیری ساده رفع گردد و جلوی یک بیماری مزمن و خطرناک گرفته شود.

    در میان کسانی که از بیماریهای لثه‌ای و خونریزی ناشی از آن رنج می‌برند، گروهی بر این باورند که لثه‌هایشان ضعیف بوده، لذا همواره در پی دارویی برای تقویت لثه‌هایشان هستند. هنگامی که از این گروه درباره چگونگی رعایت بهداشت دهان سوال می‌شود، می‌بینیم که نظافت دهان خود را به روش صحیح انجام نمی‌دهند.

    به نظر دندانپزشکان بهترین اقدام برای بهبود و یا به قول آنها تقویت لثه‌ها، جرمگیری و رعایت دستورات بهداشتی به طریق صحیح می‌باشد.
    در ضمن بیماریهای لثه در موارد نادری به علت عدم رعایت بهداشت دهان نیست، بنابراین برای بررسی و پی بردن به علت بیماری باید به متخصص بیماریهای لثه مراجعه نمود. بعنوان مثال بارز بهم ریختگیهای دندانی و به عبارتی نامنظم و ناردیف قرار گرفتن دندانها بویژه روی هم افتادن دندانها زمینه را برای ایجاد بیماریهای لثه بسیار مساعد می‌کند که در اینگونه بیماران باید پس از جرمگیری یا جراحی لثه توسط متخصص ارتودنسی اقدام به ردیف نمودن دندانها کرد تا عامل اصلی بیماری حذف گردد، در غیر این صورت مطمئناً بیماری لثه مجدداً عود خواهد نمود.

    بنابراین اگر بیماری لثه مبوط به جرم دندانها و محدود به بافتهای لثه باشد می توان با انجام جرم گیری کامل بیماری لثه را درمان نمود ولی اگر بیماری لثه به نو چسبیده گسترش یابد و باعث صدمه استنمول آلوئل شود باید علاوه بر جرم گیری دندانها کور تاژ لثه مورد توجه قرار می گیرد.

    مشخصات دكتر عمومي مركز پزشكي پرستاري دانش اصفهان

    دكتر عمومي(عمومي)

    تایم کاری دكتر عمومي: صبح و عصر

    شماره تلفن : ۳۱۵۵۵۷۶۵۲۳

    آدرس : اصفهان-ابتداي بلوار دانش روبروي داروخانه دانش

    توانمندی ها و تجهیزات:

    رزومه و افتخارات:

    تخصص: عمومي

شفایاب

© تمامی حقوق مطالب برای وبسایت پزشک آدرس محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع و شرعا حرام می باشد.
طراحی و توسعه : تیم پشتیبانی پزشک آدرس